Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/666 K.2010/585
Özet: Denetim görevinin ihmali ile zimmete sebebiyet vermek suçundan sanık …'in Kargı Asliye Ceza Mahkemesi kararının zamanaşımı nedeniyle bozulmasına ve davanın sankaya düşmesine karar verildi.
KARAR
Denetim görevinin ihmali ile zimmete sebebiyet vermek suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Kargı Asliye Ceza Mahkemesinnden verilen 31.03.2005 gün ve 2004/10 Esas, 2005/48 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan denetim görevinin ihmali ile zimmete sebebiyet vermek suçunun Yasada öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 07.06.2004 tarihinden itibaren incelemenin yapıldığı güne kadar belirtilen sürenin dolduğu ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Aslı Gibidir. Başkan
Yz. İş. Müdürü
...
Denetim görevinin ihmali ile zimmete sebebiyet vermek suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Kargı Asliye Ceza Mahkemesinnden verilen 31.03.2005 gün ve 2004/10 Esas, 2005/48 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan denetim görevinin ihmali ile zimmete sebebiyet vermek suçunun Yasada öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 07.06.2004 tarihinden itibaren incelemenin yapıldığı güne kadar belirtilen sürenin dolduğu ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Aslı Gibidir. Başkan
Yz. İş. Müdürü
...
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.