Yargıtay4. Hukuk DairesiAile Hukuku
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/40 K.2011/866
Özet: Uyuşmazlık konusu, elektrik çarpması nedeniyle destekten düşerek ölen bir kişinin maddi ve manevi tazminat talebidir; mahkeme, temyiz kararını bozmaya uygun bulmuş ve takdir edilen manevi tazminat tutarlarını azaltarak yeni miktarlar belirlemiştir. Mahkemenin sonucu olarak, önceki kararda öngörülen 30.000, 10.000, 10.000 ve 50.000 TL'lik tazminatlar yerine sırasıyla 15.000, 5.000, 5.000 ve 25.000 TL, harç tutarları da 6.595,23 ve 3.015,88 TL'den 5.100,23 ve 1.530,88 TL'ye düşürülmüştür.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... (kendi adına asaleten, Buse ve Bensu İnci'ye velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı SEDAŞ Elektrik Dağıtım A.Ş Genel Müdürlüğü aleyhine 06/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 12/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemenin 19.02.2008 gün ve 2007/372-2008/50 sayılı kararı ile istem tümden reddedilmiş; davacıların temyiz istemi üzerine Dairemizin 10.03.2009 gün ve 2008/6930-2009/3469 sayılı kararı ile tehlike sorumluluğu bulunan davalının sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararı bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda istemin bir bölümü kabul edilmiştir.
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Dava konusu olayın gelişimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...30.000,00...”, “...10.000,00...”, “...10.000,00...” ve “...50.000,00...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırasıyla “...15.000,00...”, “...5.000,00...”, “...5.000,00...” ve “...25.000,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...6.595,23...” ve “...3.015,88...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırasıyla “...5.100,23...” ve “...1.530,88...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...5.700,00...” ve “...12.282,46...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırasıyla “...2.950,00...” ve “...9.532,46...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...5.700,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.950,00...” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...536,01...” ve “...4.115,36...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “...268,05...” ve “...3.847,04...” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Davacı ... (kendi adına asaleten, Buse ve Bensu İnci'ye velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı SEDAŞ Elektrik Dağıtım A.Ş Genel Müdürlüğü aleyhine 06/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 12/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemenin 19.02.2008 gün ve 2007/372-2008/50 sayılı kararı ile istem tümden reddedilmiş; davacıların temyiz istemi üzerine Dairemizin 10.03.2009 gün ve 2008/6930-2009/3469 sayılı kararı ile tehlike sorumluluğu bulunan davalının sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararı bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda istemin bir bölümü kabul edilmiştir.
Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.
Dava konusu olayın gelişimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...30.000,00...”, “...10.000,00...”, “...10.000,00...” ve “...50.000,00...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırasıyla “...15.000,00...”, “...5.000,00...”, “...5.000,00...” ve “...25.000,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...6.595,23...” ve “...3.015,88...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırasıyla “...5.100,23...” ve “...1.530,88...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...5.700,00...” ve “...12.282,46...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırasıyla “...2.950,00...” ve “...9.532,46...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...5.700,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.950,00...” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...536,01...” ve “...4.115,36...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “...268,05...” ve “...3.847,04...” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.