Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/307 K.2025/1856
Özet: 1. Uyuşmazlık, sanığın hakaret suçu nedeniyle yerel mahkemece mahkum edilmesinin temyiz talebine dayanmaktadır. 2. Mahkeme, başvuranın temyiz kararını kabul ederek, 1412 sayılı Kanun hükümlerine göre mahkemenin kararını bozup “ikinci kez” ibaresini çıkartarak hükmü kısmen düzeltmiş ve onaylamıştır.
BOZMA ÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2020/297 E., 2022/652 K.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; eylemin karşılıklık olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,
Kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesine karşın, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, sanık hakkında "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin" uygulanmasına karar verilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği tekerürrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "ikinci kez" ibaresinin çıkartılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.02.2025 tarihinde karar verildi.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2020/297 E., 2022/652 K.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; eylemin karşılıklık olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,
Kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesine karşın, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, sanık hakkında "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin" uygulanmasına karar verilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği tekerürrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "ikinci kez" ibaresinin çıkartılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.