Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/3653 K.2022/9905
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Şantaj
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER: O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık, katılan ... vekili
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; dosya görüşüldü:
1-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan ...’nin 14/10/2015 tarihli dilekçeyle temyizden feragat ettiği ve beyan tarihinde 15 yaşından büyük olduğu ve feragat iradesinin geçerli olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekilinin temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcı’nın temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak
a) Sanığın; şantaj eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında 14/09/2014 tarihinde mağdur ...’yi arama ve 14/09/2019- 18/09/2014 tarihleri arasında katılan ...’yı arama ve mesaj atma suretiyle gerçekleştirmesi karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/1-2. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Suç tarihinin; katılan ...’ya yönelik eylemler yönünden 18/09/2014 mağdur ... yönünden 14/09/2014 olduğu gözetilmeden gerekçeli kararda 2014 olarak gösterilmesi,
c) Sanık hakkında TCK'nın 107/2. maddesi delaleti ile anılan Kanun'un 107/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, doğrudan TCK’nın 107/2. maddesi gereğince uygulama yapılması,
d) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Şantaj
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER: O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık, katılan ... vekili
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; dosya görüşüldü:
1-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan ...’nin 14/10/2015 tarihli dilekçeyle temyizden feragat ettiği ve beyan tarihinde 15 yaşından büyük olduğu ve feragat iradesinin geçerli olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekilinin temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcı’nın temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak
a) Sanığın; şantaj eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında 14/09/2014 tarihinde mağdur ...’yi arama ve 14/09/2019- 18/09/2014 tarihleri arasında katılan ...’yı arama ve mesaj atma suretiyle gerçekleştirmesi karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/1-2. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Suç tarihinin; katılan ...’ya yönelik eylemler yönünden 18/09/2014 mağdur ... yönünden 14/09/2014 olduğu gözetilmeden gerekçeli kararda 2014 olarak gösterilmesi,
c) Sanık hakkında TCK'nın 107/2. maddesi delaleti ile anılan Kanun'un 107/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, doğrudan TCK’nın 107/2. maddesi gereğince uygulama yapılması,
d) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.