Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/18403 K.2018/5095
Özet: Cezai hukuma uygun olarak, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilmiş tehdit suçu hükmü, Kademe hakkındaki uzlaşma hükümlerinin uygulanamazlığı nedeniyle temyiz isteği reddedilip, hapis cezasının paraya çevrilmesi kararı ile bozulaşarak karar mahkumiyet hâkiminin hâkimliğiyle yeniden inceleme için dosyanın esas mahkemeye gönderilmesine karar verildi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın tehdit suçunu kesin hüküm niteliğinde mahkumiyet hükmü kurulan kardeşe karşı yaralama suçu ile birlikte işlediği anlaşıldığından sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 231/11 inci maddesinin 1 inci cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, savunmasındaki anlatımı gözönüne alınarak olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip ilk haksız hareketin kimden geldiği araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın tehdit suçunu kesin hüküm niteliğinde mahkumiyet hükmü kurulan kardeşe karşı yaralama suçu ile birlikte işlediği anlaşıldığından sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 231/11 inci maddesinin 1 inci cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, savunmasındaki anlatımı gözönüne alınarak olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip ilk haksız hareketin kimden geldiği araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.