Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/15098 K.2018/5352
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM: Beraat Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 5271 sayılı Yasa'nın 231. madesinin 11. fıkrasının 1. cümlesinde, ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.'' düzenlemesi bulunmaktadır. Ancak hükmün olduğu gibi açıklanmasının kimi hukuka/yasaya aykırılıklara sebebiyet vermesi mümkün olduğundan, hukuka aykırı sonuç doğmaması için, hükmün olduğu gibi açıklanması yerine, hükmü açıklayan mahkemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken olayın tek tanığının mahkemede dinlenmediği de gözetilerek varlığı kabul edilen bu hukuka aykırılığı dikkate almak suretiyle hükmü açıklaması adalete uygun olacaktır. Somut olayımızda, tek tanık ...'ın kollukta yeminsiz verdiği ifade ile mahkemede yeminli olarak verdiği ifadeden, mahkemede yeminli verilen ifade gözetilerek ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesinden hareketle beraat kararı verilmiştir. Eğer esas mahkemesi bu haliyle hükmü açıklamış olsaydı; olayın tek tanığının duruşmada dinlenilmeksizin karar verilmesi nedeniyle hükmün temyiz incelemesinde bozulmasına karar verilmesi gerekecekti. ( 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesi). Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu noktaları itiraz yasa yolunda da incelenmediği için, esas mahkemesince veya esas mahkemesince dikkate alınmaması halinde temyiz mahkemesince CMK'nın 210/1. maddesine aykırılık olduğu tespit edilecekti. Hükmü açıklayan mahkemenin CMK'nın 210/1. maddesindeki düzenlemeyi gözeterek ve eksikliği gidererek hüküm kurması, Anayasa'nın 141/3. maddesi gereğince yargılamada ekonomikliğe uygun olduğu gibi, adil sonuca da ulaştığından temyiz dilekçesi ile tebliğnamedeki görüşlere iştirak edilmemiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM: Beraat Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 5271 sayılı Yasa'nın 231. madesinin 11. fıkrasının 1. cümlesinde, ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.'' düzenlemesi bulunmaktadır. Ancak hükmün olduğu gibi açıklanmasının kimi hukuka/yasaya aykırılıklara sebebiyet vermesi mümkün olduğundan, hukuka aykırı sonuç doğmaması için, hükmün olduğu gibi açıklanması yerine, hükmü açıklayan mahkemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken olayın tek tanığının mahkemede dinlenmediği de gözetilerek varlığı kabul edilen bu hukuka aykırılığı dikkate almak suretiyle hükmü açıklaması adalete uygun olacaktır. Somut olayımızda, tek tanık ...'ın kollukta yeminsiz verdiği ifade ile mahkemede yeminli olarak verdiği ifadeden, mahkemede yeminli verilen ifade gözetilerek ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesinden hareketle beraat kararı verilmiştir. Eğer esas mahkemesi bu haliyle hükmü açıklamış olsaydı; olayın tek tanığının duruşmada dinlenilmeksizin karar verilmesi nedeniyle hükmün temyiz incelemesinde bozulmasına karar verilmesi gerekecekti. ( 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesi). Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu noktaları itiraz yasa yolunda da incelenmediği için, esas mahkemesince veya esas mahkemesince dikkate alınmaması halinde temyiz mahkemesince CMK'nın 210/1. maddesine aykırılık olduğu tespit edilecekti. Hükmü açıklayan mahkemenin CMK'nın 210/1. maddesindeki düzenlemeyi gözeterek ve eksikliği gidererek hüküm kurması, Anayasa'nın 141/3. maddesi gereğince yargılamada ekonomikliğe uygun olduğu gibi, adil sonuca da ulaştığından temyiz dilekçesi ile tebliğnamedeki görüşlere iştirak edilmemiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.