Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/8934 K.2020/5893
Özet: (1) Mahkeme, sanığın katılan kişilere yönelttiği silahla tehdit, yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen kararları ve temyiz başvuru sürecini ele aldı. (2) Mahkeme, temyiz taleplerinin reddedildiğini ve belirtildiği gibi 5320 sayılı Kanun’ın 8/1. maddesiyle 1412 sayılı CMUK’ın 321. maddesine göre, temyizlenmiş dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, yaralama, mala zarar verme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tebliğnamede katılan sanık olarak gösterilen ... müdafiinin hükmü sanık sıfatıyla temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ...'a yükletilen yaralama ve hakaret suçlarından dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
C-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama, katılan ...'a yönelik mala zarar verme, katılanlar ... ve ...'a yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Sanığın katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun, 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması, ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın aşamalarda ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, yaralama, mala zarar verme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tebliğnamede katılan sanık olarak gösterilen ... müdafiinin hükmü sanık sıfatıyla temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ...'a yükletilen yaralama ve hakaret suçlarından dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
C-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama, katılan ...'a yönelik mala zarar verme, katılanlar ... ve ...'a yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Sanığın katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun, 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması, ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın aşamalarda ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.