Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/8095 K.2020/8040
Özet: (1) Mahkeme, sanıkların tehdit ve hakaret suçlarını götürmüş olup, hakaret suçlarına ilişkin sanıklar için ceza verilmediğini, tehdit suçuna ilişkin mahkumiyet kararı doğrultusunda yargılamayı bozmaya karar vermiştir. (2) Mahkeme, esastan reddi ile hem hakaret suçları için ceza verilmemesine karar verirken, tehdit suçında da mahkumiyet kararını geçici olarak bozdurarak dosyayı esas mahkemeye göndermeyi beyan etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyizi ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
1-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler açısından;
Sanıkların aşamalarda hakaret suçunu kabul etmemeleri, hakaret eylemlerini doğrulayan tanık da bulunmaması karşısında; yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler kurulması,
2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;
a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Kabule göre ise;
aa-Sanığın aşamalarda tehdit suçunu kabul etmemesi, tanık ...' in soruşturma aşamasında tehdit eyleminden bahsetmeyip kovuşturma aşamasında sanığın müştekiye tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında; tanığın beyanları arasında bulunan çelişki yöntemince tartışılıp giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
bb-Dosya kapsamından taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
cc-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması, karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyizi ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
1-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler açısından;
Sanıkların aşamalarda hakaret suçunu kabul etmemeleri, hakaret eylemlerini doğrulayan tanık da bulunmaması karşısında; yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler kurulması,
2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;
a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Kabule göre ise;
aa-Sanığın aşamalarda tehdit suçunu kabul etmemesi, tanık ...' in soruşturma aşamasında tehdit eyleminden bahsetmeyip kovuşturma aşamasında sanığın müştekiye tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında; tanığın beyanları arasında bulunan çelişki yöntemince tartışılıp giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
bb-Dosya kapsamından taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
cc-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması, karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.