Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2292 K.2020/4033
Özet: Uyuşmazlık, 2014 yılında karar verilen tehdit ve kasten yaralama suçlamalarına ilişkin temyiz başvurularının reddiyle ilgiliydi, mahkeme 1412 sayılı CMUK ve ilgili kanun maddeleri çerçevesinde temyiz itirazlarını yerinde görerek kararın bozulmasına karar verdi.; mahkeme, temyiz başvurularının geçersiz olduğu hükmünü bozan kararı, dosyanın esas mahkemeye gönderilmesini sağlayarak davayı yeniden işleme almıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar hakkında hakaret eyleminden dava açılmadığı, 11.06.2014 tarihli ek kararın hüküm kısmında kurulan beraat kararında ise tehdit yerine sehven hakaret yazıldığı ve bu hususun maddi hata olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından yapılan temyizinde;
Sanıklar Mehmet ve ... müdafiinin yokluğunda karar verilerek 16.06.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.06.2014 tarihinde sanıklar müdafii tarafından yapılan temyiz istemlerinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Katılan vekilinin sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyizinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında kasten yaralama eyleminden verilen hükmün temyizinde ise;
6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle CMK'nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihinde eklenen düzenlemeden önceki tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının engel oluşturmadığı da gözetilmeksizin adli sicil kaydı bulunmayan sanık ...'ün yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu kez aynı özellikleri olumsuz görülerek çelişkiye yol açılması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar hakkında hakaret eyleminden dava açılmadığı, 11.06.2014 tarihli ek kararın hüküm kısmında kurulan beraat kararında ise tehdit yerine sehven hakaret yazıldığı ve bu hususun maddi hata olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından yapılan temyizinde;
Sanıklar Mehmet ve ... müdafiinin yokluğunda karar verilerek 16.06.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.06.2014 tarihinde sanıklar müdafii tarafından yapılan temyiz istemlerinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Katılan vekilinin sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyizinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında kasten yaralama eyleminden verilen hükmün temyizinde ise;
6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle CMK'nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihinde eklenen düzenlemeden önceki tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının engel oluşturmadığı da gözetilmeksizin adli sicil kaydı bulunmayan sanık ...'ün yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu kez aynı özellikleri olumsuz görülerek çelişkiye yol açılması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.