Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2153 K.2020/4317
Özet: (1) Sanığın, saldırı sırasında bir sopayı kaldırmaması ve kendisini tehdit edilmiş tutması nedeniyle hem yaralama hem de tehdit suçlarından sorumlu tutulmasıdır. (2) Mahkeme, sanığın suçlamaları kabul etmeme, delil eksikliği ve yargılamada temel hatalar nedeniyle kararını bozmak ve dosyayı esas yargılamaya göndermek kesinleştirerek sanığın hapis cezasını kaldırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, müştekinin yaralanmasına ilişkin raporda darp cebir izinin bulunmadığının tespit edilmesi, olayın tek tanığının katılanın arkadaşı olan Alaaddin ile katılanın, soruşturma aşamasında sanığın elindeki sopayı doğrultmadığını beyan etmeleri, sopanın bulunup incelenememesi karşısında; yaralama suçunun ne suretle oluştuğu, tehdit suçunda ise sopanın kullanılıp kullanılmadığı, kullanıldığının kabulü halinde silah sayılıp sayılamayacağı kuskuya yer vermeyecek şekilde tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması, 2) Kabule göre ise; a) Sanığın aşamalarda katılanın eşine yönelik imalı bakıp güldüğünü savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, müştekinin yaralanmasına ilişkin raporda darp cebir izinin bulunmadığının tespit edilmesi, olayın tek tanığının katılanın arkadaşı olan Alaaddin ile katılanın, soruşturma aşamasında sanığın elindeki sopayı doğrultmadığını beyan etmeleri, sopanın bulunup incelenememesi karşısında; yaralama suçunun ne suretle oluştuğu, tehdit suçunda ise sopanın kullanılıp kullanılmadığı, kullanıldığının kabulü halinde silah sayılıp sayılamayacağı kuskuya yer vermeyecek şekilde tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması, 2) Kabule göre ise; a) Sanığın aşamalarda katılanın eşine yönelik imalı bakıp güldüğünü savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.