Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/33164 K.2014/7329
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu suç tarihine ve temyiz süresine göre değerlendirdikten sonra, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığını belirterek beraat kararını onaylamış, 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesine göre kararını onamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümtemyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa atılı suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olmaması sebebine dayanarak CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiş olması karşısında, ayrıca olayda şartların gerçekleşmemesi nedeniyle uygulanma olanağı bulunmayan delil yetersizliğine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hükümden “sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği” biçimindeki ifadenin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümtemyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa atılı suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olmaması sebebine dayanarak CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiş olması karşısında, ayrıca olayda şartların gerçekleşmemesi nedeniyle uygulanma olanağı bulunmayan delil yetersizliğine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hükümden “sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği” biçimindeki ifadenin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.