Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/24897 K.2014/338
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 29.01.2010 tarihli duruşmada davaya katılmaması ve hakaret ile yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararı üzerine yapılan temyiz başvurusudur; Mahkeme, temyizin reddi gerekçelerini bulmadığını belirterek, sanığın suçlamalara ilişkin delillerin kanıtlandığını ve tekerrüre esas alınan cezanın en ağır olduğu için kararını onaylayarak temyizi esastan reddetti.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki sanık ...'ın 29.01.2010 tarihli duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan etmesi ve hükümleri sadece sanık sıfatı ile temyiz ettiğinden, kendisi hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına hasren dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, tekerrüre esas alınan Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2007 tarih ve 2007/13 E. 2007/48 K. sayılı ilamında içtima edilmiş iki ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, hangi suçtan verilen cezanın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, YCGK'nın 22.01.2013 gün ve 2012/6-1431 E. - 2013/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca hüküm kurulması yeterli olup tekerrüre esas en ağır cezayı içeren mahkumiyet 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hakaret, yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki sanık ...'ın 29.01.2010 tarihli duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan etmesi ve hükümleri sadece sanık sıfatı ile temyiz ettiğinden, kendisi hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına hasren dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, tekerrüre esas alınan Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2007 tarih ve 2007/13 E. 2007/48 K. sayılı ilamında içtima edilmiş iki ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, hangi suçtan verilen cezanın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, YCGK'nın 22.01.2013 gün ve 2012/6-1431 E. - 2013/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca hüküm kurulması yeterli olup tekerrüre esas en ağır cezayı içeren mahkumiyet 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.