Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/19033 K.2012/2195
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu: Tefecilik ve tehdit suçlarından dolayı sanığın hapis cezası ve adli para cezalarının, yasal düzenlemelere uygunluğunun incelenmesi; (2) Mahkemenin sonucu: Hüküm bozuldu, dosya esas mahkemeye gönderildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, tefecilik
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Tefecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca katılan ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B) Üst C. Savcısı ile sanığın tefecilik ve tehdit, katılanın tehdit suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyizlerine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İddianamedeki tefecilik eylemiyle ilgili suç tarihi ve 1.6.2005 tarihinden önceki ceza uygulaması karşısında, sanığın, YCGK.nun 3.7.1995 tarih ve 1995/207-236 sayılı kararında da belirtildiği üzere birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir biçimde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle çıkar sağlayıp sağlamadığının araştırılması, soruşturma aşamasında ifadeleri alınan tanıkların dinlenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek; Sanığın, ödünç para verme işini,
a) Sürekli ve sistemli biçimde gerçekleştirdiği saptanır ise sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 241. maddesine göre lehe olan 2279 sayılı Yasanın 2520 sayılı Yasa ile değişik 17. maddesinin uygulanması,
b) Meslek haline dönüştürmeden, yalnızca Mustafa Çolakla sınırlı olarak yaptığı belirlendiği takdirde ise beraat kararı verilmesi,
Gerektiği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinde öngörülen yönteme uygun bir lehe yasa karşılaştırmasına da yer vermeyen yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, 2- Kabule göre;
a) Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen 1ay hapis cezasının, TCY.nın 50/3. maddesi uyarınca aynı yasa maddesinin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmemesi,
b) Tefecilik suçunda temel adli para cezasının, hesaplama yanılgısı sonucu fazla belirlenmesi,
c) Tefecilik suçuna ilişkin mahkumiyet kararında, TCY.nın 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna, anılan yasa maddesinin 3. fıkrası hükmü de dikkate alınarak hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
d) Her iki mahkumiyet hükmünde TCY.nın 51/3 maddesi gereğince "denetim süresi" belirlenmesi yerine "denetimli serbestlik tedbiri altında bulundurulmasına" karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, tefecilik
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Tefecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca katılan ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B) Üst C. Savcısı ile sanığın tefecilik ve tehdit, katılanın tehdit suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyizlerine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İddianamedeki tefecilik eylemiyle ilgili suç tarihi ve 1.6.2005 tarihinden önceki ceza uygulaması karşısında, sanığın, YCGK.nun 3.7.1995 tarih ve 1995/207-236 sayılı kararında da belirtildiği üzere birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir biçimde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle çıkar sağlayıp sağlamadığının araştırılması, soruşturma aşamasında ifadeleri alınan tanıkların dinlenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek; Sanığın, ödünç para verme işini,
a) Sürekli ve sistemli biçimde gerçekleştirdiği saptanır ise sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 241. maddesine göre lehe olan 2279 sayılı Yasanın 2520 sayılı Yasa ile değişik 17. maddesinin uygulanması,
b) Meslek haline dönüştürmeden, yalnızca Mustafa Çolakla sınırlı olarak yaptığı belirlendiği takdirde ise beraat kararı verilmesi,
Gerektiği gözetilmeden, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinde öngörülen yönteme uygun bir lehe yasa karşılaştırmasına da yer vermeyen yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, 2- Kabule göre;
a) Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen 1ay hapis cezasının, TCY.nın 50/3. maddesi uyarınca aynı yasa maddesinin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmemesi,
b) Tefecilik suçunda temel adli para cezasının, hesaplama yanılgısı sonucu fazla belirlenmesi,
c) Tefecilik suçuna ilişkin mahkumiyet kararında, TCY.nın 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna, anılan yasa maddesinin 3. fıkrası hükmü de dikkate alınarak hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
d) Her iki mahkumiyet hükmünde TCY.nın 51/3 maddesi gereğince "denetim süresi" belirlenmesi yerine "denetimli serbestlik tedbiri altında bulundurulmasına" karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.