Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/18903 K.2012/31534
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın başkasına ait kimlik bilgilerini kullanarak kardeşi adına yakalama ve gözaltına alma eylemiyle ilgili suçlamadır. (2) Mahkeme, temyiz isteğini reddederek sanığı “başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması” suçu nedeniyle mahkum etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın kimlik bilgilerini kullandığı kardeşi ... adına yakalama ve gözaltına alma tutanağı, üst arama tutanağı ile adli rapor düzenlenmiş olması, nezarethaneye alındığında ailesine bilgi verilmek üzere telefonla evinin aranması üzerine babası ...'nin, Hakkı'nın İngiltere'de bulunduğunu, göz altına alınanın ... olduğunu söylemesinin ardından gerçek kimliğin ortaya çıkması, sanığın da doğru kimlik bilgilerini açıklamak zorunda kalmasının, soruşturma makamlarınca öğrenilen maddi gerçeğin zorunlu olarak ikrarı olup, maddenin aradığı anlamda iradi olarak iftiradan dönme şeklinde etkin pişmanlık sayılamayacağı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.
Sanığa yükletilen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Sanığın, yağma suçlamasıyla göz altına alınması üzerine kadeşinin kimlik bilgilerini kullanmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre ceza verilmesinin, suçu iftira suçu haline getirmediği gözetilmeden, suçun "başkasına ait kimlik bilgilerininin kullanılması" şeklinde adlandırılması yerine gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında "iftira" şeklinde adlandırılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği
Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın kimlik bilgilerini kullandığı kardeşi ... adına yakalama ve gözaltına alma tutanağı, üst arama tutanağı ile adli rapor düzenlenmiş olması, nezarethaneye alındığında ailesine bilgi verilmek üzere telefonla evinin aranması üzerine babası ...'nin, Hakkı'nın İngiltere'de bulunduğunu, göz altına alınanın ... olduğunu söylemesinin ardından gerçek kimliğin ortaya çıkması, sanığın da doğru kimlik bilgilerini açıklamak zorunda kalmasının, soruşturma makamlarınca öğrenilen maddi gerçeğin zorunlu olarak ikrarı olup, maddenin aradığı anlamda iradi olarak iftiradan dönme şeklinde etkin pişmanlık sayılamayacağı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.
Sanığa yükletilen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Sanığın, yağma suçlamasıyla göz altına alınması üzerine kadeşinin kimlik bilgilerini kullanmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre ceza verilmesinin, suçu iftira suçu haline getirmediği gözetilmeden, suçun "başkasına ait kimlik bilgilerininin kullanılması" şeklinde adlandırılması yerine gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında "iftira" şeklinde adlandırılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği
Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.