Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/30141 K.2011/4981
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 2002‑2003 yıllarında muhtar olarak görevini kötüye kullanarak evlilik defterinde usulsüzlük yapması nedeniyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 240/80 maddeleri uyarınca açılan görevi kötüye kullanma suçundan oluşmaktadır. Bafra Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27 Mayıs 2010 tarihli kararının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenen yasa yararına bozulması ve kararda bulunan hükmün (1 yıl hapis + 136 TL adli para) sanık lehine düşürülmesi yönünde revize edilmesine karar verilmiştir.
Görevi kötüye kullanmak suçundan sanık ...'nun, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 240,80,59. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 136 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 27.5.2010 tarihli ve 2009/965 Esas, 2010/453 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 09.11.2010 gün ve 68157 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2010 gün ve 289616 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:
Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre, sanığa isnat edilen eylemin suç tarihinin 08.08.2002 olarak kabul edildiği, 765 sayılı TCK.nun 102/2 ve 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin karar tarihi itibarıyla dolması karşısında, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılması yerine, yazılı karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.
Gereği görüşüldü;
İncelenen dosyada yer alan iddianameye göre, sanık ... hakkında, 2002 yılında muhtarı olduğu köyün evlendirme defterinde usulsüzlük yapma ve evlilik işlemlerini mevzuat hükümlerine uymadan gerçekleştirme eylemlerinden dolayı 765 sayılı T.C. Y.'nın 240, 80 maddeleri gereğince cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı görülmektedir. Her ne kadar iddianamede suç tarihi 2002-2003 yılları olarak gösterilmiş ise de elde edilip incelenen evlenme defterindeki son işlemin 8.8.2002 tarih ve 270 sıra sayısını taşıdığı, 8.8.2002-28.3.2004 tarihlerinde yapılan evlendirme işlemlerine ait defterin yeni muhtara teslim edilmediği gibi kaybolduğunun tutanaklara geçirildiği, bu durumda suç tarihinin 2003 yılı olarak kabulünün varsayımdan öteye geçemeyeceği anlaşılmaktadır. İddianame içeriği ile dosyadaki kanıtlara göre suç tarihinin 8.8.2002 ve dava zamanaşımı süresi yönünden 765 sayılı T.C. Y.'nın sanık lehine olduğu açıktır. 765 sayılı T.C. Y.'nın 240/1 maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre görevi kötüye kullanma suçunun asli dava zamanaşımı süresi anılan Yasanın 102/4 maddesi uyarınca beş yıldır. Suç tarihinden itibaren işlemeye başlayan beş yıllık dava zamanaşımı süresi 8.8.2007 tarihinde dolmuştur. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ilk iddianame 9.11.2007 tarihlidir. 765 Sayılı T.C. Y.'nın 104/2 maddesi gereğince iddianame düzenleninceye kadar dava zamanaşımı süresini kesen başka herhangi bir işlem bulunmadığı dosya içeriğinden saptanabilmektedir. Mahkemece gerçek suç tarihi dikkate alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, Bafra Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 27.5.2010 gün ve 2009/965-2010/453 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; sanık ... hakkında görevi zincirleme olarak kötüye kullanma suçundan açılan KAMU DAVASININ, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı T.C. Y' nın 102/4- ve 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 13.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre, sanığa isnat edilen eylemin suç tarihinin 08.08.2002 olarak kabul edildiği, 765 sayılı TCK.nun 102/2 ve 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin karar tarihi itibarıyla dolması karşısında, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılması yerine, yazılı karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.
Gereği görüşüldü;
İncelenen dosyada yer alan iddianameye göre, sanık ... hakkında, 2002 yılında muhtarı olduğu köyün evlendirme defterinde usulsüzlük yapma ve evlilik işlemlerini mevzuat hükümlerine uymadan gerçekleştirme eylemlerinden dolayı 765 sayılı T.C. Y.'nın 240, 80 maddeleri gereğince cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı görülmektedir. Her ne kadar iddianamede suç tarihi 2002-2003 yılları olarak gösterilmiş ise de elde edilip incelenen evlenme defterindeki son işlemin 8.8.2002 tarih ve 270 sıra sayısını taşıdığı, 8.8.2002-28.3.2004 tarihlerinde yapılan evlendirme işlemlerine ait defterin yeni muhtara teslim edilmediği gibi kaybolduğunun tutanaklara geçirildiği, bu durumda suç tarihinin 2003 yılı olarak kabulünün varsayımdan öteye geçemeyeceği anlaşılmaktadır. İddianame içeriği ile dosyadaki kanıtlara göre suç tarihinin 8.8.2002 ve dava zamanaşımı süresi yönünden 765 sayılı T.C. Y.'nın sanık lehine olduğu açıktır. 765 sayılı T.C. Y.'nın 240/1 maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre görevi kötüye kullanma suçunun asli dava zamanaşımı süresi anılan Yasanın 102/4 maddesi uyarınca beş yıldır. Suç tarihinden itibaren işlemeye başlayan beş yıllık dava zamanaşımı süresi 8.8.2007 tarihinde dolmuştur. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ilk iddianame 9.11.2007 tarihlidir. 765 Sayılı T.C. Y.'nın 104/2 maddesi gereğince iddianame düzenleninceye kadar dava zamanaşımı süresini kesen başka herhangi bir işlem bulunmadığı dosya içeriğinden saptanabilmektedir. Mahkemece gerçek suç tarihi dikkate alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, Bafra Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 27.5.2010 gün ve 2009/965-2010/453 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; sanık ... hakkında görevi zincirleme olarak kötüye kullanma suçundan açılan KAMU DAVASININ, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı T.C. Y' nın 102/4- ve 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 13.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.