Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/28133 K.2011/7075
Özet: (1) Şüpheli Fatsa Sulh Ceza Mahkemesi Hâkimi hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddi ve Adalet Bakanlığı’nın yasa yararına bozulma talebinin incelenmesi; (2) Yargıtay, 25.05.2011 tarihli oybirliği kararında, itirazın hukuka uygun olarak reddedildiğini ve Adalet Bakanlığının bozulma isteğinin de reddiyle kararı onayladı.
Hakaret, tehdit suçlarından şüpheli Fatsa Sulh Ceza Mahkemesi Hâkimi ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/04/2010 tarihli ve 2010/456 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi başkanınca verilen 18/06/2010 tarihli ve 2010/681 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 11.10.2010 gün ve 2010/62500 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve 2010/270475 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:
Tebliğnamede “2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 82. maddesinde yer alan "Hakim ve savcıların görevden doğan veya görev sırasında işlenen suçları, sıfat ve görevleri gereğine uymayan tutum ve davranışları nedeniyle, haklarında inceleme ve soruşturma yapılması Adalet Bakanlığının iznine bağlıdır. Adalet Bakanı inceleme ve soruşturmayı, adalet müfettişleri veya hakkında soruşturma yapılacak olandan daha kıdemli hakim veya savcı eliyle yaptırılabilir. Soruşturma ile görevlendirilen hakim ve savcılar, adalet müfettişlerinin 101 inci maddedeki yetkilerini haizdirler." biçimindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 93. maddesindeki "Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." düzenleme karşısında, Hâkim ... hakkında görevi esnasında işlediği iddia olunan suçla ilgili doğrudan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.
Gereği görüşüldü;
5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 173/1 maddesinde "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır.
İncelenen dosyada, itiraz eden ...'nun Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.4.2010 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda şüpheli olarak gösterildiği görülmektedir. Şüphelinin, kendisinin işlediği iddia edilen suçtan zarar görmesinin söz konusu olamayacağı açıktır. İtiraz merciinin, şüphelinin isteğini, C.Y.Y.'nın 173/1 maddesi gereğince itiraz hakkı bulunmadığından reddetmesi hukuka uygundur.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yapılan açıklamalar ışığında yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tebliğnamede “2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 82. maddesinde yer alan "Hakim ve savcıların görevden doğan veya görev sırasında işlenen suçları, sıfat ve görevleri gereğine uymayan tutum ve davranışları nedeniyle, haklarında inceleme ve soruşturma yapılması Adalet Bakanlığının iznine bağlıdır. Adalet Bakanı inceleme ve soruşturmayı, adalet müfettişleri veya hakkında soruşturma yapılacak olandan daha kıdemli hakim veya savcı eliyle yaptırılabilir. Soruşturma ile görevlendirilen hakim ve savcılar, adalet müfettişlerinin 101 inci maddedeki yetkilerini haizdirler." biçimindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 93. maddesindeki "Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." düzenleme karşısında, Hâkim ... hakkında görevi esnasında işlediği iddia olunan suçla ilgili doğrudan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.
Gereği görüşüldü;
5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 173/1 maddesinde "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır.
İncelenen dosyada, itiraz eden ...'nun Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.4.2010 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda şüpheli olarak gösterildiği görülmektedir. Şüphelinin, kendisinin işlediği iddia edilen suçtan zarar görmesinin söz konusu olamayacağı açıktır. İtiraz merciinin, şüphelinin isteğini, C.Y.Y.'nın 173/1 maddesi gereğince itiraz hakkı bulunmadığından reddetmesi hukuka uygundur.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yapılan açıklamalar ışığında yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.