Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/13678 K.2012/13334
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın yaralamaya teşebbüs, tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlamalarıyla ilgili hapis cezalarının takdir edilmesi ve deneme süresi uygulanmasıdır; Mahkeme, temyiz isteğini reddederek, sanığa 11 gün hapis cezası yerine iki yıllık deneme süresi uygulamayı yasalara aykırı bulmuş ve yerel mahkemenin kararını bozarak yeni bir hüküm vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Yaralamaya teşebbüs, tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanıklara yükletilen yaralamaya teşebbüs, tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04.06.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞIOY
Sanık ... hakkında TCY’nın 86/2 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 nci maddelerinden hüküm kurulurken cezaların alt sınırdan takdir edilmesi ve yaralama bakımından teşebbüs ve tahrik hükümlerinde indirim yapılırken sanığın en lehine indirim oranlarının uygulanması ve sonuçta yaralamadan 11 gün ve ruhsatsız silahtan 1 yıl hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesine karşın, TCY’nın 51 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, bir yıl ile üç yıl arasında bir süre öngörülmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin her iki ceza bakımından doğrudan iki yıllık deneme süresi uygulanması, kişiselleştirmede çelişki yarattığından, yasaya aykırıdır.
Özellikle 11 gün hapis cezası dikkate alındığında doğrudan iki yıllık deneme süresinin takdir edilmesi, mahkemenin diğer takdirleriyle çelişmektedir. Oysa, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin emredici kurallar (Anayasa, m.141/3; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları; 5271 sayılı CYY, m. 34/1 ve 230) ile mahkeme kararlarının gerekçeli olup olmama yönlerinden temyiz incelemesi yapılması zorunluluğu ve mahkeme kararlarının gerekçesiz olmasının kesin bozma nedeni olduğuna ilişkin yasa düzenlemesi karşısında (5271 sayılı CYY, m. 289/1-g ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY’nın 308/7 nci maddesi), erteli cezayla ilgili olarak hükmolunan ceza süreleri dikkate alınarak, bir yıl yerine, gerekçe gösterilmeksizin ve kişiselleştirmede çelişki yaratılarak iki yıllık deneme süresi öngörülmesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulması görüşüyle yüksek çoğunluk görüşüne bu sanıkla ilgili hüküm bakımından iştirak edilmemiştir. 4.6.2012
SUÇLAR: Yaralamaya teşebbüs, tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanıklara yükletilen yaralamaya teşebbüs, tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04.06.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞIOY
Sanık ... hakkında TCY’nın 86/2 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 nci maddelerinden hüküm kurulurken cezaların alt sınırdan takdir edilmesi ve yaralama bakımından teşebbüs ve tahrik hükümlerinde indirim yapılırken sanığın en lehine indirim oranlarının uygulanması ve sonuçta yaralamadan 11 gün ve ruhsatsız silahtan 1 yıl hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesine karşın, TCY’nın 51 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, bir yıl ile üç yıl arasında bir süre öngörülmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin her iki ceza bakımından doğrudan iki yıllık deneme süresi uygulanması, kişiselleştirmede çelişki yarattığından, yasaya aykırıdır.
Özellikle 11 gün hapis cezası dikkate alındığında doğrudan iki yıllık deneme süresinin takdir edilmesi, mahkemenin diğer takdirleriyle çelişmektedir. Oysa, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olacağına ilişkin emredici kurallar (Anayasa, m.141/3; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları; 5271 sayılı CYY, m. 34/1 ve 230) ile mahkeme kararlarının gerekçeli olup olmama yönlerinden temyiz incelemesi yapılması zorunluluğu ve mahkeme kararlarının gerekçesiz olmasının kesin bozma nedeni olduğuna ilişkin yasa düzenlemesi karşısında (5271 sayılı CYY, m. 289/1-g ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY’nın 308/7 nci maddesi), erteli cezayla ilgili olarak hükmolunan ceza süreleri dikkate alınarak, bir yıl yerine, gerekçe gösterilmeksizin ve kişiselleştirmede çelişki yaratılarak iki yıllık deneme süresi öngörülmesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulması görüşüyle yüksek çoğunluk görüşüne bu sanıkla ilgili hüküm bakımından iştirak edilmemiştir. 4.6.2012
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.