Yargıtay3. Hukuk DairesiBorçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/1014 K.2012/5546
Özet: (1) Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yeni dönem kira parasının belirlenmesi için kiracı tarafından açılan kira tesbit davası; (2) Mahkeme, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu tespit ederek kararını bozdu, temyiz harcını iade etti.
MAHKEMESİ: SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde davalı kiralayanın kira artışı hususunda çıkardığı murazaanın önlenmesi ile kira parasının 01.01.2010 gününden başlayarak yıllık 651 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüyle kira parasının 850 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dava, kiracı tarafından açılan kira tesbit davası olup, yanlar arasındaki kira sözleşmesi 10.10.1997 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Bu durumda, 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yeni dönem kira parasının hak ve nesafet uygulamasına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bunun için, dava konusu yerin serbest koşullarda yeniden boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası bilirkişilerce usulünce saptanmalı, Mahkemece de bu bedel esas alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre kira parası takdir edilmelidir. Bilirkişilerce bu belirleme yapılırken benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli (re'sen emsal araştırması yapmak ya da taraflardan emsal göstermeleri istenmek suretiyle) dava konusu yerle ayrı ayrı karşılaştırılarak kira parasına etki eden hususlar üzerinde durulmalıdır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, emsal incelemesi yapılmadığı gibi kiralananın yeni dönemde serbest koşullarda boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası hususunda da herhangi bir belirleme yapılmamıştır. Mahkemece, açıklanan bu hususun gözetilmek suretiyle rapor alınıp, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava dilekçesinde davalı kiralayanın kira artışı hususunda çıkardığı murazaanın önlenmesi ile kira parasının 01.01.2010 gününden başlayarak yıllık 651 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüyle kira parasının 850 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dava, kiracı tarafından açılan kira tesbit davası olup, yanlar arasındaki kira sözleşmesi 10.10.1997 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Bu durumda, 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yeni dönem kira parasının hak ve nesafet uygulamasına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bunun için, dava konusu yerin serbest koşullarda yeniden boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası bilirkişilerce usulünce saptanmalı, Mahkemece de bu bedel esas alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre kira parası takdir edilmelidir. Bilirkişilerce bu belirleme yapılırken benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli (re'sen emsal araştırması yapmak ya da taraflardan emsal göstermeleri istenmek suretiyle) dava konusu yerle ayrı ayrı karşılaştırılarak kira parasına etki eden hususlar üzerinde durulmalıdır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, emsal incelemesi yapılmadığı gibi kiralananın yeni dönemde serbest koşullarda boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası hususunda da herhangi bir belirleme yapılmamıştır. Mahkemece, açıklanan bu hususun gözetilmek suretiyle rapor alınıp, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.