Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13318 K.2019/19085
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların kasten yaralama, hakaret ve tekerrür suçlarından verilen mahkumiyet ve adli para cezası hükmüne ilişkin temyiz talepleridir. Mahkeme, ilgili kanun hükümlerine göre temyizlerin mümkün olmadığını belirterek, hem mahkumiyet hem de adli para cezalarını bozmadan hükümlerin geçerli olduğunu kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’na yönelik hakaret suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemiş ise de, bu hususta zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nin 231/12. maddesi gereğince Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince incelenip 03.12.2014 tarih ve 2014/735 Değişik İş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı REDDİNE,
3) Sanık ... hakkında katılan ...'nu kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında verilen hükümlerin CGK'nin 21.12.2010 tarih 230 Esas ve 264 sayılı kararı gereğince kesin olmadığı temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2 ve 125/1. maddelerinde belirtilen seçenek cezalardan zorunlu olarak hapis cezalarına karar verildikten sonra, TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, adli para cezalarına hükmedilmesi ve sonuç cezalar adli para cezaları olduğundan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 22.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’na yönelik hakaret suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemiş ise de, bu hususta zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nin 231/12. maddesi gereğince Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince incelenip 03.12.2014 tarih ve 2014/735 Değişik İş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı REDDİNE,
3) Sanık ... hakkında katılan ...'nu kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında verilen hükümlerin CGK'nin 21.12.2010 tarih 230 Esas ve 264 sayılı kararı gereğince kesin olmadığı temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2 ve 125/1. maddelerinde belirtilen seçenek cezalardan zorunlu olarak hapis cezalarına karar verildikten sonra, TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, adli para cezalarına hükmedilmesi ve sonuç cezalar adli para cezaları olduğundan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 22.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.