Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/7156 K.2018/17866
Özet: (1) Sanığın yaralama, hakaret, silahla tehdit suçları ile ilgili mahkeme kararlarının temyiz itirazlarının incelenmesi; (2) Karar, sanığın suçlamasına ilişkin mahkeme kararlarının çeşitli hukuki gerekçelerle (özellikle Yargıtay kararı, Anayasa Mahkemesi kararları ve ilgili kanun maddeleri) bozulması veya açıklanmasının geri bırakılması, temyizlerin reddilmesi ve bazı hükümler için hükmün onanması veya bozulması yönünde olağanüstü sonuçlar doğurmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
KATILANLAR: ..., ... ŞİKAYETÇİ: ...
HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında ...,... ı yaralama suçu ile şikayetçilere ve katılanlara hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2) Şikayetçi ... nin temyizine yönelik yapılan incelemede; Şikayetçinin, 26.12.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.01.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, 3) Sanık hakkında ... ’i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, -1- 4) Sanık hakkında ...,... ’ı silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak; a) Mağdurlar ... ile ...'ın soruşturma sırasında birbirinden farklı beyanda bulunmaları, kovuşturma sırasında sanığın kendilerini tehdit etmediğini söylemeleri, katılanlar ve tanıkların yaralama eyleminde bulunulduğu sırada sanık ile birlikte üç kişinin olay yerinde olduğunu belirtmeleri karşısında, atılı suçu kabul etmeyen sanığın mağdurlar ... ile ...'ı rızalarıyla olay yerine getirdiği anlaşılmakla sanık hakkında mağdurları silahla tehdit ettiğine ilişkin cezalandırmaya yeterli delil olmadığı halde mahkumiyetine karar verilmesi, b) Kabule göre de; sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi. -2-
KATILANLAR: ..., ... ŞİKAYETÇİ: ...
HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında ...,... ı yaralama suçu ile şikayetçilere ve katılanlara hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2) Şikayetçi ... nin temyizine yönelik yapılan incelemede; Şikayetçinin, 26.12.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.01.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, 3) Sanık hakkında ... ’i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, -1- 4) Sanık hakkında ...,... ’ı silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak; a) Mağdurlar ... ile ...'ın soruşturma sırasında birbirinden farklı beyanda bulunmaları, kovuşturma sırasında sanığın kendilerini tehdit etmediğini söylemeleri, katılanlar ve tanıkların yaralama eyleminde bulunulduğu sırada sanık ile birlikte üç kişinin olay yerinde olduğunu belirtmeleri karşısında, atılı suçu kabul etmeyen sanığın mağdurlar ... ile ...'ı rızalarıyla olay yerine getirdiği anlaşılmakla sanık hakkında mağdurları silahla tehdit ettiğine ilişkin cezalandırmaya yeterli delil olmadığı halde mahkumiyetine karar verilmesi, b) Kabule göre de; sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi. -2-
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.