Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/8155 K.2017/13089
Özet: Uyuşmazlık, soruşturma aşamasında tarafların uzlaşamadığı temelinde basit yaralama suçundan mahkumiyetle ilgili; mahkeme, uzlaşma teklifinin reddedildiğini ve kovuşturma sonucunda hukuki dayanakların yeterli olduğunu görerek temyiz itirazlarını reddetti. Mahkemenin sonucu, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın temyiz davasında devam etmelerine gerek kalmadığını kesinleştirerek, mahkumiyetin violle edilmediğini onaylamasıdır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Soruşturma aşamasında sanık ve müştekinin uzlaşmak istemesi üzerine uzlaştırmacı görevlendirildiği, müştekinin sanığın kendisine olan borcunu ödemeyi taahhüt etmesi halinde uzlaşabileceğini, sanığın ise kavga olayının alacak verecek ilişkisinden ötürü gerçekleşmediğini beyan etmesi üzerine uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih, 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma safhasında yapılması gerektiği, kovuşturma aşamasında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak "suçun uzlaşma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde" mümkün olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak uzlaştırma teklif edilmesine rağmen taraflarca kabul edilmemiş olması nedeniyle uzlaşma gerçekleşmemiş ise kovuşturma aşamasında taraflarca uygulanması talep edilse bile artık uzlaştırma işlemi yapılamayacaktır. Soruşturma aşamasında tarafların uzlaşamadığına dair rapor düzenlenmesi üzerine, sanık hakkında kamu davası açıldığında, mahkemenin uzlaştırma işleminin içeriğini denetleme yükümlülüğü olmayıp, sanığın üzerine atılı basit yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Soruşturma aşamasında sanık ve müştekinin uzlaşmak istemesi üzerine uzlaştırmacı görevlendirildiği, müştekinin sanığın kendisine olan borcunu ödemeyi taahhüt etmesi halinde uzlaşabileceğini, sanığın ise kavga olayının alacak verecek ilişkisinden ötürü gerçekleşmediğini beyan etmesi üzerine uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih, 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma safhasında yapılması gerektiği, kovuşturma aşamasında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak "suçun uzlaşma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde" mümkün olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak uzlaştırma teklif edilmesine rağmen taraflarca kabul edilmemiş olması nedeniyle uzlaşma gerçekleşmemiş ise kovuşturma aşamasında taraflarca uygulanması talep edilse bile artık uzlaştırma işlemi yapılamayacaktır. Soruşturma aşamasında tarafların uzlaşamadığına dair rapor düzenlenmesi üzerine, sanık hakkında kamu davası açıldığında, mahkemenin uzlaştırma işleminin içeriğini denetleme yükümlülüğü olmayıp, sanığın üzerine atılı basit yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.