Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15907 K.2018/10306
Özet: Uyuşmazlık, Sanık E. ve K.'nin 2017/15907 ve 2018/10306 sayılı davalarda verilen mahkumiyet kararlarının temyiz ve infaz rejimlerinin uygulanıp uygulanmaması meselesidir. Mahkeme, infaz aşamasında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi hükümlerine uygun olarak hapis cezalarının mükerrirlere özgü rejimle infazı ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar vererek, ilgili kararları aynı çerçevede doğurmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin Tunceli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2008 tarih 2007/263 Esas - 2008/52 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçuna ilişkin bulunduğu ve UYAP sisteminde yapılan incelemede bahse konu kararla ilgili olarak; kararın kesinleşmesinden sonra 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 191. maddesinde yapılan değişiklikler üzerine 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi uyarınca uyarlama yapılarak Tunceli Asliye Ceza Mahkemesi 2007/217 Esas - 2008/255 Karar sayılı kararı ile “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği anlaşıldığından bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesinin uygulandığı hükümlerin çıkartılarak yerine "Sanığın, Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2004 tarihinde kesinleşen, 25.02.2004 tarih ve 2004/7 Esas – 2004/16 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nin 516/İ, 517/1, 522, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6 maddeleri gereğince hükmolunan adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," paragrafı eklenmesi suretiyle hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin Tunceli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2008 tarih 2007/263 Esas - 2008/52 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçuna ilişkin bulunduğu ve UYAP sisteminde yapılan incelemede bahse konu kararla ilgili olarak; kararın kesinleşmesinden sonra 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 191. maddesinde yapılan değişiklikler üzerine 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi uyarınca uyarlama yapılarak Tunceli Asliye Ceza Mahkemesi 2007/217 Esas - 2008/255 Karar sayılı kararı ile “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği anlaşıldığından bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesinin uygulandığı hükümlerin çıkartılarak yerine "Sanığın, Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2004 tarihinde kesinleşen, 25.02.2004 tarih ve 2004/7 Esas – 2004/16 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nin 516/İ, 517/1, 522, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6 maddeleri gereğince hükmolunan adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," paragrafı eklenmesi suretiyle hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.