Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/5840 K.2016/20084
Özet: Mahkeme, Asliye Ceza Mahkemesi’nden gelen temyiz başvurusunda, sanığın önceden bildirilen son adresine tebliğ yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığını, 12/11/2013 gerekçeli kararın katılıma uygun şekilde tebliğ edilerek sonuçlandığını ve ek tebliğname ile iade talebine ilişkin 05/12/2016’da oybirliğiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına karar vererek temyizi kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
30/01/2013 tarihli talimat ile alınan şikayetinde katılma talebinde bulunan ve 09/05/2013 tarihli oturumda davaya katılmasına karar verilen, bu nedenle temyize hak ve yetkisi bulunan katılanın yokluğunda verilmiş olan kararın öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca yargılama aşamasında bildirdiği en son adresi olan ''...'' adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; katılanın bilinen son adresine tebligat çıkarılmadan doğrudan MERNİS adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve kaldı ki tebliğ olunan bu kararın sanığın dosyanın diğer müştekisi ...’a karşı eylemi hakkında kurulan 25/11/2013 tarihli ek karara ilişkin olduğu anlaşılmakla, sanığın katılana yönelik eylemi hakkındaki 12/11/2013 tarihli gerekçeli kararın katılana usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
30/01/2013 tarihli talimat ile alınan şikayetinde katılma talebinde bulunan ve 09/05/2013 tarihli oturumda davaya katılmasına karar verilen, bu nedenle temyize hak ve yetkisi bulunan katılanın yokluğunda verilmiş olan kararın öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca yargılama aşamasında bildirdiği en son adresi olan ''...'' adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; katılanın bilinen son adresine tebligat çıkarılmadan doğrudan MERNİS adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve kaldı ki tebliğ olunan bu kararın sanığın dosyanın diğer müştekisi ...’a karşı eylemi hakkında kurulan 25/11/2013 tarihli ek karara ilişkin olduğu anlaşılmakla, sanığın katılana yönelik eylemi hakkındaki 12/11/2013 tarihli gerekçeli kararın katılana usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.