Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/18330 K.2017/245
Özet: Uyuşmazlık, kasten yaralama suçundan sanık E.’nin 4 kez 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesi kararının kanun yararına bozulması talebidir; mahkeme, Adalet Bakanlığı’nın isteğiyle kararı kanun yararına bozarak sanığın kamu davasını düşürmesini ve dosyayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına göndermesini kabul etti.
Kasten yaralama suçundan müşteki sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (dört kez), 62/1 (dört kez) ve 52/2. (dört kez) maddeleri gereğince 4 kere 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 tarihli ve 2013/633 esas, 2014/173 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 02.11.2016 tarih ve 2015/3101 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2016 tarih ve 2016/392412 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, mağdurların 07/02/2014 tarihli oturumdaki ifadelerinde karşı taraftan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, müşteki sanığın da vazgeçmeye karşı çıkmadığı anlaşıldığından, müşteki sanık hakkında açılan davanın aynı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine, mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 tarihli ve 2013/633 esas, 2014/173 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK' nin 223/8. maddesi gereğince mağdurlar ... ve ...’ın şikayeti söz konusu olmadığından DÜŞÜRÜLMESİNE; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, mağdurların 07/02/2014 tarihli oturumdaki ifadelerinde karşı taraftan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, müşteki sanığın da vazgeçmeye karşı çıkmadığı anlaşıldığından, müşteki sanık hakkında açılan davanın aynı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine, mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 tarihli ve 2013/633 esas, 2014/173 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK' nin 223/8. maddesi gereğince mağdurlar ... ve ...’ın şikayeti söz konusu olmadığından DÜŞÜRÜLMESİNE; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.