Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/12943 K.2017/6658
Özet: Uyuşmazlık: Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu. Mahkeme: TCK 50/5 hükümleri çerçevesinde mahkumiyetin sadece bir tedbir olduğu gerekçesiyle mahkumiyeti bozmadığını, ancak hukuka uygunluk açısından hatayı düzeltip kararını yeniden onayladığını belirledi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdur ... ile anne ve babası olan müştekilerin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmemeleri ve soruşturma aşamasında şikayetçi olmadıklarını beyan etmelerine göre, "katılan" sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,
2) Sanığın, hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19/02/2009 tarih, 2008/270 Esas - 2009/181 Karar sayılı ilamı ile kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1. maddesi gereğince eğitim kurumuna devam yükümlülüğü seçenek tedbirine çevrildiği, 5237 sayılı TCK'nin 58/2-a-b maddelerine göre; sadece hapis veya adli para cezalarının tekerrüre esas alınabileceği ve TCK'nin 50/5. maddesi uyarınca da uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğunun belirtildiği, bu itibarla söz konusu seçenek yaptırımdan ibaret mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasının çıkartılarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdur ... ile anne ve babası olan müştekilerin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmemeleri ve soruşturma aşamasında şikayetçi olmadıklarını beyan etmelerine göre, "katılan" sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,
2) Sanığın, hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19/02/2009 tarih, 2008/270 Esas - 2009/181 Karar sayılı ilamı ile kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1. maddesi gereğince eğitim kurumuna devam yükümlülüğü seçenek tedbirine çevrildiği, 5237 sayılı TCK'nin 58/2-a-b maddelerine göre; sadece hapis veya adli para cezalarının tekerrüre esas alınabileceği ve TCK'nin 50/5. maddesi uyarınca da uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğunun belirtildiği, bu itibarla söz konusu seçenek yaptırımdan ibaret mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasının çıkartılarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.