Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/21662 K.2016/7809
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın yaralama ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurularının geçerliliği ve cezaların uygulanması konusundaki hukuki değerlendirmedir. (2) Mahkeme, yaralama cezasını kesindir olarak kabul edip temyizi reddetti; hırsızlık cezası için ise 5320 sayılı Kanun ve ilgili yasal düzenlemeler çerçevesinde temyiz talebini bozarak kararını bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir" hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
a) Sanık suç konusu telefonun kendisine ait olduğunu iddia ederek fatura ibraz ettiği, katılan ise telefonu sanığın hediye ettiğini, yarı parasını kendisinin verdiğini ileri sürdüğü ancak bu iddiasını isbat edemediğinden telefonun ibraz ettiği faturaya göre sanığa ait olduğunun kabul edilmesi gerekmekle; sanığın eyleminin TCK'nin 150/1 maddesinin yollamasıyla alacağını tahsil amacıyla kasten yaralama eylemi olduğu ve sanığa atılı hırsızlık suçunun unsurları oluşmadığı halde yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
b) TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrası hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir" hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
a) Sanık suç konusu telefonun kendisine ait olduğunu iddia ederek fatura ibraz ettiği, katılan ise telefonu sanığın hediye ettiğini, yarı parasını kendisinin verdiğini ileri sürdüğü ancak bu iddiasını isbat edemediğinden telefonun ibraz ettiği faturaya göre sanığa ait olduğunun kabul edilmesi gerekmekle; sanığın eyleminin TCK'nin 150/1 maddesinin yollamasıyla alacağını tahsil amacıyla kasten yaralama eylemi olduğu ve sanığa atılı hırsızlık suçunun unsurları oluşmadığı halde yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
b) TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrası hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.