Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/25596 K.2014/14111
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu nedenle 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesine göre koşullu salıvermeden yararlanamayacak olması nedeniyle hakkında TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden TCK'nin 53/3 maddesinin uygulama yeri olmadığının gözetilmemesi,
2) Sanık hakkında tekerrüre esas ilamlardan en ağır cezayı içeren ilamın gösterilmesi yeterli iken, en ağır cezayı içeren Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/03/2007 gün ve 2006/308 esas, 2007/154 karar sayılı ilamı yanında aynı mahkemenin 14/04/2011 gün ve 2010/263 esas, 2011/781 karar sayılı ilamının da kararda gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında “5237 sayılı TCK'nin 53/1-c bendinde sayılan hakkı kullanmaktan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin çıkartılması ve tekerrüre ilişkin kısımdan “ mahkememizin 14/04/2011 tarih ve 2010/263 E, 2011/781 K sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına” cümlesinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu nedenle 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesine göre koşullu salıvermeden yararlanamayacak olması nedeniyle hakkında TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden TCK'nin 53/3 maddesinin uygulama yeri olmadığının gözetilmemesi,
2) Sanık hakkında tekerrüre esas ilamlardan en ağır cezayı içeren ilamın gösterilmesi yeterli iken, en ağır cezayı içeren Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/03/2007 gün ve 2006/308 esas, 2007/154 karar sayılı ilamı yanında aynı mahkemenin 14/04/2011 gün ve 2010/263 esas, 2011/781 karar sayılı ilamının da kararda gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında “5237 sayılı TCK'nin 53/1-c bendinde sayılan hakkı kullanmaktan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin çıkartılması ve tekerrüre ilişkin kısımdan “ mahkememizin 14/04/2011 tarih ve 2010/263 E, 2011/781 K sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına” cümlesinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.