Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/906 K.2013/2179
Özet: Uyuşmazlık konusu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61/1. bendinde belirtilen temel cezanın belirlenmesi ve ardından artırım ile indirimlerin uygulanması sürecindeki eksik hesaplama ve velayet, vesayet ile kayyımlık yetkilerinin yanlış yorumlanmasına ilişkin temyiz talepleridir. Mahkeme, temel cezanın doğru şekilde hesaplanmadığını kabul ederek kararını bozmuş, ayrıca velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle ilgili hükmü 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerine uygun olarak düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nin 61/1. bendinde belirtilen ölçütlere göre öncelikle temel ceza belirlendikten sonra önce artırımların sonra da indirimlerin aynı maddenin 4 ve 5. bendlerinde belirtilen sıraya uygun şekilde uygulama yapılması gerekirken, temel ceza belirlenmeden artırım maddesi olan 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d-son maddesinin tatbik edilmesi sonuca etkili olmadığından, TCK’nin 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 ... yerine 2 yıl 13 ay 15 ... olarak eksik hesaplanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. ancak;
5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nin 61/1. bendinde belirtilen ölçütlere göre öncelikle temel ceza belirlendikten sonra önce artırımların sonra da indirimlerin aynı maddenin 4 ve 5. bendlerinde belirtilen sıraya uygun şekilde uygulama yapılması gerekirken, temel ceza belirlenmeden artırım maddesi olan 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d-son maddesinin tatbik edilmesi sonuca etkili olmadığından, TCK’nin 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 ... yerine 2 yıl 13 ay 15 ... olarak eksik hesaplanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. ancak;
5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.