Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/6563 K.2012/12044
Özet: Uyuşmazlık, Kayseri 2.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 26.11.2004 tarihli ve 2004/1686‑1806 sayılı kararıyla ilgili olarak, 15-18 yaş arası sanıkların çocuk mahkemelerinde yargılanıp yargılanmayacağına ilişkin kanuni düzenlemelerin uygulanmasıdır. Mahkeme, Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebini kabul ederek, kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesine göre bozulmasına ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine hükmedmiştir.
Müessir fiil suçundan sanıklar ... ve ...'ın,765 sayılı Türk Ceza Kanununun 456/4,55/3.maddeleri uyarınca 231.188.667 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında kanunun 6.maddesi gereğince ertelenmesine, diğer sanık ... Akkuş'un 765 sayılı Kanunun 456/4,2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun 12/2.maddesi gereğince 173.391.500 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı kanunun 38.maddesi gereğince ertelenmesine dair Kayseri 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.11.2004 tarihli ve 2004/1686-1806 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 21.11.2011 tarih ve 2011/14490-58895 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.01.2012 tarih ve 2011/393295 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
07.08.2003 tarihli ve 25192 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4953 sayılı Kanunun 8.maddesiyle 2253 sayılı Kanunun 6/1.maddesinde düzenlenen “15 yaşını bitirmeyen küçükler tarafından işlenen ve genel mahkemelerin görevine giren suçlarla ilgili davalara çocuk mahkemelerinde bakılır.”hükmünde yer alan 15 ibaresi 18 şeklinde değiştirilerek 20.11.1989 tarihinde imzalanan ve 27.01.1995 tarihli ve 22184 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan kanun ile Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından onaylanarak iç hukuk kuralı haline gelen Birleşmiş Milletler çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin “Bu sözleşme uyarınca çocuğa uygulanabilecek kanuna göre daha erken yaşta ... olma durumu hariç,onsekiz yaşına kadar her insan çocuk sayılır.” yönündeki 1.maddesi hükmüne paralel düzenleme yapıldığı ve hüküm tarihinden sonra 22.05.2004 tarihli ve 25469 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5170 sayılı Kanun ile anayasanın 90.maddesine eklenen cümlede “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır.”hükmü getirilmiş olup, 2253 sayılı Kanunun 41.maddesindeki “Bu kanundaki ... deyimi suçun işlendiği tarihte henüz 15 yaşını bitirmemiş kimseleri kapsar.”hükmünü geçersiz hale getirdiği cihetle, açıklanan kanuni düzenlemeler uyarınca 15-18 yaş grubuna dahil olan sanıklarında yargılanmasının 2253 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, ceza kararnamesine yer verilmediği ve aynı kanunun 42.maddesinde diğer kanunların bu kanuna aykırı hükümlerinin küçükler hakkında uygulanmayacağının belirtildiği cihetle, suç tarihinde 18 yaşından ... olan sanıklar hakkındaki davanın duruşma yapılarak sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde ceza kararnamesi ile karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Kayseri 2.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.11.2004 ... ve 2004/1686-1806 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
.
Mezkur ihbarnamede;
07.08.2003 tarihli ve 25192 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4953 sayılı Kanunun 8.maddesiyle 2253 sayılı Kanunun 6/1.maddesinde düzenlenen “15 yaşını bitirmeyen küçükler tarafından işlenen ve genel mahkemelerin görevine giren suçlarla ilgili davalara çocuk mahkemelerinde bakılır.”hükmünde yer alan 15 ibaresi 18 şeklinde değiştirilerek 20.11.1989 tarihinde imzalanan ve 27.01.1995 tarihli ve 22184 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan kanun ile Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından onaylanarak iç hukuk kuralı haline gelen Birleşmiş Milletler çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin “Bu sözleşme uyarınca çocuğa uygulanabilecek kanuna göre daha erken yaşta ... olma durumu hariç,onsekiz yaşına kadar her insan çocuk sayılır.” yönündeki 1.maddesi hükmüne paralel düzenleme yapıldığı ve hüküm tarihinden sonra 22.05.2004 tarihli ve 25469 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5170 sayılı Kanun ile anayasanın 90.maddesine eklenen cümlede “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır.”hükmü getirilmiş olup, 2253 sayılı Kanunun 41.maddesindeki “Bu kanundaki ... deyimi suçun işlendiği tarihte henüz 15 yaşını bitirmemiş kimseleri kapsar.”hükmünü geçersiz hale getirdiği cihetle, açıklanan kanuni düzenlemeler uyarınca 15-18 yaş grubuna dahil olan sanıklarında yargılanmasının 2253 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, ceza kararnamesine yer verilmediği ve aynı kanunun 42.maddesinde diğer kanunların bu kanuna aykırı hükümlerinin küçükler hakkında uygulanmayacağının belirtildiği cihetle, suç tarihinde 18 yaşından ... olan sanıklar hakkındaki davanın duruşma yapılarak sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde ceza kararnamesi ile karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Kayseri 2.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.11.2004 ... ve 2004/1686-1806 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.