Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/8117 K.2012/29458
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
**HÜKÜM:** Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Yaralama eylemi yönünden hükmün incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
a) Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesinde kalan haklardan mahrumiyetinin, kendi alt soyu dışında kalan şahıslar için infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nin 87/3 maddesi uygulamasının çıkarılarak, hükmedilen sonuç cezanın “3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI” olarak düzeltilmek ve hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesine ilişkin kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1- a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilerek, sair yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemi yönünden hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında hükümde TCK'nin 62/1. maddesi uygulanırken 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın “1 yıl 13 ay hapis” olarak belirlenmesi gerekirken “1 yıl 3 ay hapis” olarak belirlenmesi, temyiz edenin sıfatı ile aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.2.2009 tarih ve 2008/8-272 esas, 2009/25 sayılı kararında belirtildiği üzere kurulan hükmün sanık lehine sonuç doğuran hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mahkemece isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**HÜKÜM:** Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Yaralama eylemi yönünden hükmün incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
a) Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesinde kalan haklardan mahrumiyetinin, kendi alt soyu dışında kalan şahıslar için infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nin 87/3 maddesi uygulamasının çıkarılarak, hükmedilen sonuç cezanın “3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI” olarak düzeltilmek ve hüküm fıkrasının TCK'nin 53. maddesine ilişkin kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1- a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilerek, sair yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemi yönünden hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında hükümde TCK'nin 62/1. maddesi uygulanırken 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın “1 yıl 13 ay hapis” olarak belirlenmesi gerekirken “1 yıl 3 ay hapis” olarak belirlenmesi, temyiz edenin sıfatı ile aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.2.2009 tarih ve 2008/8-272 esas, 2009/25 sayılı kararında belirtildiği üzere kurulan hükmün sanık lehine sonuç doğuran hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mahkemece isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.