Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/20964 K.2012/36867
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 6136 sayılı yasa ve yaralama suçlarından mahkum edilmesiyle ilgili temyiz itirazlarının reddi ve 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca velayet haklarının yanlış uygulanmasıdır. Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek sanığı mahkum etti; ancak 5237 sayılı TCK’nın 53/1‑c maddesindeki velayet haklarıyla ilgili hatayı düzeltmek üzere hükmü değiştirerek onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA
2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Müştekiye ait raporların tümünde ... yerine olayla ilgisi bulunmayan... ismi geçse de, dosyada bulunan 29.06.2007 tarihli tutanak ile müşteki beyanlarından anlaşıldığı üzere, müştekinin hakkında bulunan başka suçlardan düzenlenmiş yakalama emrinden kaçmak için gerçek kimliğini hastanede ve polis merkezinde gizlediği, adını önce..., sonra... olarak verdiği, kimliğinin alınması üzerine ... olduğunun belirlendiği, sonuç olarak düzenlenen raporların müştekiye ait olduğu anlaşıldığından, bu husus sonuca etkili görülmemiş bozma nedeni yaplmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde alt soyu dışındakiler için de velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA
2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Müştekiye ait raporların tümünde ... yerine olayla ilgisi bulunmayan... ismi geçse de, dosyada bulunan 29.06.2007 tarihli tutanak ile müşteki beyanlarından anlaşıldığı üzere, müştekinin hakkında bulunan başka suçlardan düzenlenmiş yakalama emrinden kaçmak için gerçek kimliğini hastanede ve polis merkezinde gizlediği, adını önce..., sonra... olarak verdiği, kimliğinin alınması üzerine ... olduğunun belirlendiği, sonuç olarak düzenlenen raporların müştekiye ait olduğu anlaşıldığından, bu husus sonuca etkili görülmemiş bozma nedeni yaplmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde alt soyu dışındakiler için de velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.