Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/2069 K.2011/4703
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 5252 sayılı yasa çerçevesinde 5237 ve 765 TCK hükümlerini karıştırarak sanığın lehine yazılı hüküm kısıtlamasını, eyleminden sonra oluşan 765 TCK 31. maddesinin uygulamasını 53. maddeden atıfta bulunarak inceleyip, sanık müdavisine yapılan kısıtlamanın dinamikleri üzerinde hatalı bir uygulama olduğunu belirterek, temyiz itirazını kabul eden hakim, 06.04.2011 tarihli oybirliği kararla hükmü bozmuştur.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK'nun olayla ilgili bütün hükümleri bir bütün halinde uygulandıktan sonra, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında cezaların eşitliği halinde 765 sayılı TCK'nun 31. maddesi uyarınca hükmolunan kamu hizmetlerinden yoksun bırakılmanın aynı kanunun 41/2 maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlayacağı, oysa 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde ifadesini bulan belirli hakları kullanmaktan yoksunluğun en fazla cezanın infazı ile son bulacağı nazara alındığında 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanmasının sanığın daha lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK'nun olayla ilgili bütün hükümleri bir bütün halinde uygulandıktan sonra, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında cezaların eşitliği halinde 765 sayılı TCK'nun 31. maddesi uyarınca hükmolunan kamu hizmetlerinden yoksun bırakılmanın aynı kanunun 41/2 maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlayacağı, oysa 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde ifadesini bulan belirli hakları kullanmaktan yoksunluğun en fazla cezanın infazı ile son bulacağı nazara alındığında 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanmasının sanığın daha lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.