Yargıtay23. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/3317 K.2016/3538
Özet: 2016/3317 ve 2016/3538 sayıların Incilci Ceza Mahkemesi kararıyla, Mehmet ve Mustafa’nın 2.000 TL, üçüncü sanığın 1.500 TL doğrudan adli para cezasıyla mahkum edildiği ve 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmadığını belirterek temyiz itirazının reddi sebebiyle ek kararın 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle onamı sağlandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet (TCK'nın 151/1, 62, 52; 86/21, 62, 52 maddeleri uyarınca sanıklar Mehmet ve Mustafa hakkında 2.000'er TL; sanık ... hakkında 1500'er TL doğrudan adli para cezası)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 26/03/2013 gün ve 2011/82 E. 2012/172 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme, yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet (TCK'nın 151/1, 62, 52; 86/21, 62, 52 maddeleri uyarınca sanıklar Mehmet ve Mustafa hakkında 2.000'er TL; sanık ... hakkında 1500'er TL doğrudan adli para cezası)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 26/03/2013 gün ve 2011/82 E. 2012/172 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.