Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/20143 K.2016/4535
Özet: (1) Mahkeme, sanığın mağdurun evini kiraya vermek için sahte bir otobüs şoförü kimliği kullanarak 1.000 TL kira ve depozito alıp hileyle menfaat elde ettiği dolandırıcılık suçunu kabul etti. (2) Sanık, 7.300 TL hapishane cezası ile birlikte 1.200 TL adli para cezasına hükmedildi; ancak bu adli para cezasının miktarı ve süresi, 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK hükümlerine göre düzeltilerek “5 gün” ve “100 TL” olarak yeniden belirlenmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince hapisten çevrili 7.300 TL ve doğrudan verilen 1.200 TL adli para cezası ile mahkumiyetine
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur ...'nün ev kiralamak için gittiği emlakçıdan çıktığı sırada, daha önce emlakçıda gördüğü sanığın yanına gelerek kendisini ... firmasında çalışan otobüs şoförü olarak tanıtıp, kiralık evi olduğunu emlakçıyı aradan çıkarıp evini kiraya verebileceğini söylediği, mağdurun da kabul etmesi üzerine ertesi gün buluşarak sanığın gösterdiği evi gezdikleri ve 1.000 TL kira ve depozito ücreti ödeme konusunda anlaşarak ayrıldıkları, sanığın daha sonra Bahçelievler ... otobüs firmasında çalışan tanık ...'ün yanına giderek kendisinin de aynı firmada şoför olduğunu söyleyerek tanığın inanmasını sağladıktan sonra, evini ... isimli birine kiraladığını, kendisinin sefere çıkacağından dolayı evin anahtar ve kira kontratını tanığa bırakacağını, kiracıdan 1.000 TL alarak anahtar ve kira kontratını vermesini istediği, tanığın da kabul etmesi üzerine mağdur ...'i arayarak anahtar ve kira kontratının Bahçelievler ... bilet satış ofisinde çalışan ... isimli kişide olduğunu söyleyerek kira ve depozito ücreti olarak 1.000 TL bırakmasını istediği, mağdurun da sanığın belirttiği şekilde tanık ...'e 1.000 TL bırakıp dairenin anahtarını alarak kiraladığı eve gittiği, ancak aldığı anahtarın daire kapısını açmaması üzerine, tekrardan geri geldiği bilet yazıhanesinde, sanığın kendisinden hemen sonra gelerek 1.000 TL'yi alıp ayrıldığını öğrendiği ve sanığa bir daha ulaşamadığı, sanığın bu suretle mağdura karşı hileli eylemlerle haksız menfaat elde ettiği, mağdur ve tanık beyanları, sanığın mağdur ve tanık tarafından teşhisi ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “60 gün” olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 GÜN" ve “1200 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince hapisten çevrili 7.300 TL ve doğrudan verilen 1.200 TL adli para cezası ile mahkumiyetine
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur ...'nün ev kiralamak için gittiği emlakçıdan çıktığı sırada, daha önce emlakçıda gördüğü sanığın yanına gelerek kendisini ... firmasında çalışan otobüs şoförü olarak tanıtıp, kiralık evi olduğunu emlakçıyı aradan çıkarıp evini kiraya verebileceğini söylediği, mağdurun da kabul etmesi üzerine ertesi gün buluşarak sanığın gösterdiği evi gezdikleri ve 1.000 TL kira ve depozito ücreti ödeme konusunda anlaşarak ayrıldıkları, sanığın daha sonra Bahçelievler ... otobüs firmasında çalışan tanık ...'ün yanına giderek kendisinin de aynı firmada şoför olduğunu söyleyerek tanığın inanmasını sağladıktan sonra, evini ... isimli birine kiraladığını, kendisinin sefere çıkacağından dolayı evin anahtar ve kira kontratını tanığa bırakacağını, kiracıdan 1.000 TL alarak anahtar ve kira kontratını vermesini istediği, tanığın da kabul etmesi üzerine mağdur ...'i arayarak anahtar ve kira kontratının Bahçelievler ... bilet satış ofisinde çalışan ... isimli kişide olduğunu söyleyerek kira ve depozito ücreti olarak 1.000 TL bırakmasını istediği, mağdurun da sanığın belirttiği şekilde tanık ...'e 1.000 TL bırakıp dairenin anahtarını alarak kiraladığı eve gittiği, ancak aldığı anahtarın daire kapısını açmaması üzerine, tekrardan geri geldiği bilet yazıhanesinde, sanığın kendisinden hemen sonra gelerek 1.000 TL'yi alıp ayrıldığını öğrendiği ve sanığa bir daha ulaşamadığı, sanığın bu suretle mağdura karşı hileli eylemlerle haksız menfaat elde ettiği, mağdur ve tanık beyanları, sanığın mağdur ve tanık tarafından teşhisi ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “60 gün” olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 GÜN" ve “1200 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.