Yargıtay 22. Hukuk Dairesi İş Hukuku
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/8632 K.2018/19416
Özet: (1) Mahkeme, bir güvenlik görevlisinin işi sırasında eksik ödenen ücret ve maaş farkı alacakları üzerinden Başbakanlık başta olmak üzere ilgili kurumlara husumet yöneltmekten sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlıkta bulunmasıdır. (2) Mahkeme, başvurunun kısmen kabulünü sağlayarak, davacının eksik ücret ve maaş farkı alacaklarını ödemeye mahkum etti, temyizin bozulmasına karar vererek ödenen temyiz ücretini iade etmeyi kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile maaş farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Başbakanlık, hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir. Kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine Kapatılan Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 06.10.2016 tarihli ilamı ile özetle; aylık ücretin miktarı ve husumet yönlerinden eksik araştırma yapıldığı, hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması, davalı Başbakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin miktarı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacı vekili davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını iddia etmiştir. Dosyaya sunulan imzalı iş sözleşmesinde davacıya ödenecek aylık ücretin net asgari ücret olarak belirlendiği görülmektedir. Yine alt işveren davalı şirket ile idare arasında yapılan sözleşmeye ek 25/12/2013 tarihli protokolde firmanın personel maaş ödemelerini asgari ücret tespit komisyonunun belirlediği 16 yaşından büyükler için bürüt asgari ücret tutarının en az %50 fazlası tutarında ödeme yapacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar işveren tarafından davacıya her ay asgari ücretin üzerinde bir ücret ödendiği, 25.12.2013 tarihli protokolde ücretin asgari ücretin %50 fazlası olduğunun hüküm altına alındığı gerekçesiyle, davacının başlangıçtan itibaren aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabul edilmiş ise de, işverenin işçiye asgari ücretin üzerinde ücret ödemesi taraflar arasında ücretin asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını göstermediği gibi davacı 25.12.2013 tarihli protokol öncesinde ücretlerin asgari ücretin %50 fazlası olarak ödeneceği konusunda anlaşma yapıldığını dosya kapsamı itibariyle ispatlayamamıştır. Mahkemece, davacının ücretinin 25.12.2013 tarihli protokolden itibaren asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabul edilerek varsa işçilik alacakları hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
YARGITAY KARARI
Davacı, güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile maaş farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Başbakanlık, hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir. Kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine Kapatılan Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 06.10.2016 tarihli ilamı ile özetle; aylık ücretin miktarı ve husumet yönlerinden eksik araştırma yapıldığı, hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması, davalı Başbakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin miktarı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacı vekili davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını iddia etmiştir. Dosyaya sunulan imzalı iş sözleşmesinde davacıya ödenecek aylık ücretin net asgari ücret olarak belirlendiği görülmektedir. Yine alt işveren davalı şirket ile idare arasında yapılan sözleşmeye ek 25/12/2013 tarihli protokolde firmanın personel maaş ödemelerini asgari ücret tespit komisyonunun belirlediği 16 yaşından büyükler için bürüt asgari ücret tutarının en az %50 fazlası tutarında ödeme yapacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar işveren tarafından davacıya her ay asgari ücretin üzerinde bir ücret ödendiği, 25.12.2013 tarihli protokolde ücretin asgari ücretin %50 fazlası olduğunun hüküm altına alındığı gerekçesiyle, davacının başlangıçtan itibaren aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabul edilmiş ise de, işverenin işçiye asgari ücretin üzerinde ücret ödemesi taraflar arasında ücretin asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını göstermediği gibi davacı 25.12.2013 tarihli protokol öncesinde ücretlerin asgari ücretin %50 fazlası olarak ödeneceği konusunda anlaşma yapıldığını dosya kapsamı itibariyle ispatlayamamıştır. Mahkemece, davacının ücretinin 25.12.2013 tarihli protokolden itibaren asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabul edilerek varsa işçilik alacakları hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.