Yargıtay 22. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/1104 K.2011/3237
Özet: Davalının birden fazla şantiyede işyeri olduğu ve çalışanını başka bir şantiyeye atamayacağını iddia ederek, mahkemenin bu hususu incelerken eksik inceleme yaptığını, son çare ilkesinin uygulanabilmesi için Amasya HES şantiyesinin kapanıp kapanmadığı ve başka işyeri imkanının gözden geçirilmesi gerektiğini bilir ve bu gerekçeyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA karar verildi.
MAHKEMESİ: Üsküdar 2. İş Mahkemesi
TARİHİ: 22/02/2010
NUMARASI: 2009/1071-2010/149
Dosya içeriğine göre; davalının birden fazla yerde şantiyesi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı taraf şantiyelerdeki işlerinin bitmek üzere olduğunu, davacının çalıştırılabileceği başka şantiye işyerlerinin olmadığını (son çare ilkesi) iddia etmektedir. Ancak mahkemece bu konu üzerinde hiç durulmamıştır.
Bu nedenle, son çare ilkesinin uygulanabilmesi bakımından; Amasya HES şantiyesinin kapanıp kapanmadığı, davacının davalının diğer şantiye işyerlerinde çalışma imkanı olup olmadığı hususlarında tarafların beyanları alınıp, delillerinin yöntemince sorulup toplanmasından sonra karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
TARİHİ: 22/02/2010
NUMARASI: 2009/1071-2010/149
Dosya içeriğine göre; davalının birden fazla yerde şantiyesi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı taraf şantiyelerdeki işlerinin bitmek üzere olduğunu, davacının çalıştırılabileceği başka şantiye işyerlerinin olmadığını (son çare ilkesi) iddia etmektedir. Ancak mahkemece bu konu üzerinde hiç durulmamıştır.
Bu nedenle, son çare ilkesinin uygulanabilmesi bakımından; Amasya HES şantiyesinin kapanıp kapanmadığı, davacının davalının diğer şantiye işyerlerinde çalışma imkanı olup olmadığı hususlarında tarafların beyanları alınıp, delillerinin yöntemince sorulup toplanmasından sonra karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.