Yargıtay22. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2016/3433 K.2016/9252
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
**HÜKÜM:** Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ...'nin müşteki ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz incelenmesinde:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000-TL ve daha az miktardaki adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle mahkemenin mala zarar verme suçları açısından 25/12/2015 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin verdiği ek kararda isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın istem gibi ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında ise müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklara yüklenen 28/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden sanık ...'ün zorunlu müdafii bulunmaksızın yargılamaya devam edilerek hükümler kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
**HÜKÜM:** Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ...'nin müşteki ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz incelenmesinde:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000-TL ve daha az miktardaki adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle mahkemenin mala zarar verme suçları açısından 25/12/2015 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin verdiği ek kararda isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın istem gibi ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında ise müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklara yüklenen 28/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden sanık ...'ün zorunlu müdafii bulunmaksızın yargılamaya devam edilerek hükümler kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.