Yargıtay 22. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2016/2064 K.2016/9373
Özet: (1) Sanığın hırsızlık suçundan konut dokunulmazlığını ihlal nedeniyle mahkumiyet kararı temyiz edildi; (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yokluğunda verilen 29.11.2011 tarihli hükmün sanık ...'ün soruşturma ve kovuşturma aşamalarında bildirdiği adresine çıkartılıp bu tebligatın 16.02.2012 tarihinde yapıldığının ancak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 20. maddesi uyarınca muhatabın adreste bulunmama nedeni ile geçici mi sürekli mi olduğunun belirtilmeyerek ve eşi dendiği halde soyadı farklı birine yapılan tebligatın usülsüz olduğunun anlaşılması ve sanığın 23.06.2014 tarihli dilekçesinin yargılamanın yenilenmesi değil, temyiz amaçlı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu ve bu nedenle 25.07.2014 tarihli temyizin reddine dair ek karar ile diğer ek kararlar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;
Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 119/1-c maddesinin ve tekerrüre esas sabıkasının bulunması karşısında aynı yasanın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamış ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yokluğunda verilen 29.11.2011 tarihli hükmün sanık ...'ün soruşturma ve kovuşturma aşamalarında bildirdiği adresine çıkartılıp bu tebligatın 16.02.2012 tarihinde yapıldığının ancak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 20. maddesi uyarınca muhatabın adreste bulunmama nedeni ile geçici mi sürekli mi olduğunun belirtilmeyerek ve eşi dendiği halde soyadı farklı birine yapılan tebligatın usülsüz olduğunun anlaşılması ve sanığın 23.06.2014 tarihli dilekçesinin yargılamanın yenilenmesi değil, temyiz amaçlı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu ve bu nedenle 25.07.2014 tarihli temyizin reddine dair ek karar ile diğer ek kararlar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;
Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 119/1-c maddesinin ve tekerrüre esas sabıkasının bulunması karşısında aynı yasanın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamış ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.