‹ Ana sayfa
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23046 K.2018/9275

Esas No: 2016/23046 · Karar No: 2018/9275 · Karar Tarihi: 17.09.2018
Özet: Uyuşmazlık, eşler arasındaki karşılıklı boşanma davasında, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul ederek boşanma ve tazminat reddini karara koymasıdır; mahkeme, erkek tarafın kusurunun kadını daha ağır şekilde etkilediğini tespit ederek, kusur belirlemesinin hatalı olduğunu ve bu nedenle tazminat taleplerinin reddinin bozulması gerektiğini hükmüyle belirlemiştir. Sonuç olarak, önceki karar bozulmuş, kadın için maddi ve manevi tazminat hakları kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ: Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davac- karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davacı karşı davalı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı karşı davacı erkeğin, davacı karşı davalı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucunda tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere erkek ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı gibi, boşanma sonucu kadın, eşinin maddi desteğini de yitirmiştir. Kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmuştur. Kusurun ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Soner'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Elçin'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2018 (Pzt.)

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?