Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/252 K.2026/7174
Özet: Uyuşmazlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık suçlarından dolayı verilen cezalarla ilgili sanıkların istinaf ve temyiz başvurularının incelenmesiyle ilgilidir. Mahkeme, hapis cezalarına ilişkin esastan reddi ve hırsızlık kararı için temyizin esastan reddini sağlayarak kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/136 E., 2021/2574 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I- Sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/2574 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/2574 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'a, Dairemizin 01.10.2025 tarihli ve 2023/10852 Esas, 2025/17072 Karar sayılı kararı uyarınca, temyizin gerekçeli yapılması gerektiği, aksi takdirde talebin reddedileceğine dair ihtaratın da yapıldığı nazara alındığında, hırsızlık suçundan verilen karar sanık ... tarafından temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanık ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Suçun haksız tahrik altında işlendiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2011/571 Esas, 2011/678 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan "Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/571 Esas, 2011/678 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" şeklindeki ibarenin çıkarılarak yerine "Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2011/571 Esas, 2011/678 Karar sayılı ilâmındaki TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI: 2021/136 E., 2021/2574 K.
SUÇLAR: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I- Sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/2574 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/2574 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'a, Dairemizin 01.10.2025 tarihli ve 2023/10852 Esas, 2025/17072 Karar sayılı kararı uyarınca, temyizin gerekçeli yapılması gerektiği, aksi takdirde talebin reddedileceğine dair ihtaratın da yapıldığı nazara alındığında, hırsızlık suçundan verilen karar sanık ... tarafından temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanık ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Suçun haksız tahrik altında işlendiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2011/571 Esas, 2011/678 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan "Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/571 Esas, 2011/678 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" şeklindeki ibarenin çıkarılarak yerine "Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2011/571 Esas, 2011/678 Karar sayılı ilâmındaki TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.