Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1698 K.2025/16506
Özet: (1) Ansanık, 2018/3955 sayılı Yerel Mahkeme kararında hırsızlık suçundan mahkum edilmiş, 2020/57 sayılı Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla istinaf başvurusu esastan reddilen ve sonrasında Yargıtay 6. Ceza Dairesi kararıyla zorunlu müdafii atamak üzere hükmün bozulduğu bir davayla ilgili temyizde bulunmuştur. (2) Mahkeme, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298. ve 304/1. maddeleri uyarınca temyiz talebini reddederek, dosya çevirik yargıya gönderilmiştir.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/3955 E., 2020/57 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2018/3955 Esas, 2020/57 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü,
Sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine ilişkin Yerel Mahkemece 11.10.2018 tarihli ve 2017/502 Esas, 2018/614 Karar sayılı ilâmı ile kurulan hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/21386 Esas, 2022/15744 Karar sayılı ilâmı ile; sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinden bahisle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2022 tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun 24.01.2024 tarihli ve 2023/6-11 Esas, 2024/18 Karar sayılı kararı ile itirazın kabulü ile dosyanın, sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren (7) günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verildiği, Dairemizce eksikliğin giderildiği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI: 2018/3955 E., 2020/57 K.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2018/3955 Esas, 2020/57 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü,
Sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine ilişkin Yerel Mahkemece 11.10.2018 tarihli ve 2017/502 Esas, 2018/614 Karar sayılı ilâmı ile kurulan hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/21386 Esas, 2022/15744 Karar sayılı ilâmı ile; sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinden bahisle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2022 tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun 24.01.2024 tarihli ve 2023/6-11 Esas, 2024/18 Karar sayılı kararı ile itirazın kabulü ile dosyanın, sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren (7) günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verildiği, Dairemizce eksikliğin giderildiği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.