Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/83 K.2024/8776
Özet: 1) Sanık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ederek kablo çalmasıyla hırsızlık ve hırsızlık sonucu iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına karıştı. 2) Mahkeme, sanığın önceki ek kararının yok hükmünde bulunmasının ardından, tebliğin geçersizliği ve temyiz dilekçesinin geçerli kabul edilmesiyle, sanığın hapishane cezasını ve ilgili kamu davalarını zamanaşımı nedeniyle düşürüp mahkumiyet kararı vermeyi bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz ve eski hâle getirme istemli dilekçeleri üzerine mahkemece verilen 04.05.2021 tarihli ve 2011/190 E., 2011/278 K. sayılı ek karar ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verildiği, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması sebebiyle bu ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 21.04.2011 tarihli gerekçeli kararın gönderildiği tebligatın 27.04.2011 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, ancak hükümlünün talebi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada ... 'nin yapmış olduğu tebliğe ilişkin tebliğ mazbatasındaki imzanın kendisine ait olmadığı hususunda yapılan soruşturma sonucunda ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 02.10.2019 tarihli rapor ile tebligat parçası üzerinde bulunan imzanın sanığa ait olmadığının tespit edilmesi karşısında, yapılan tebliğin geçersiz olduğu sonucuna varılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte gündüz vakti iş yerinden kablo çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının 21.04.2011 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz ve eski hâle getirme istemli dilekçeleri üzerine mahkemece verilen 04.05.2021 tarihli ve 2011/190 E., 2011/278 K. sayılı ek karar ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verildiği, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması sebebiyle bu ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 21.04.2011 tarihli gerekçeli kararın gönderildiği tebligatın 27.04.2011 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, ancak hükümlünün talebi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada ... 'nin yapmış olduğu tebliğe ilişkin tebliğ mazbatasındaki imzanın kendisine ait olmadığı hususunda yapılan soruşturma sonucunda ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 02.10.2019 tarihli rapor ile tebligat parçası üzerinde bulunan imzanın sanığa ait olmadığının tespit edilmesi karşısında, yapılan tebliğin geçersiz olduğu sonucuna varılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte gündüz vakti iş yerinden kablo çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının 21.04.2011 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.