Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7937 K.2020/2
Özet: Uyuşmazlık, 20/12/2018 tarihli kararda belirtilen temyiz süresi ve ilgili kanuni değişikliklerin uygulanması ile ilgili olarak sanığın temyiz hakkının doğru değerlendirilip değerlendirilmediğine dair iddialardır. Mahkeme, sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde kabul edildiğini ve 20/12/2018 kararıyla ilgili temyiz için uygun bir gerekçe sunmadığını belirterek, suçlama ve ardından verilen kararı kesin ve bağlayıcı kıldığı nayetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; 20/12/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yokluğunda verilip 19/01/2019 tarihinde tebliğ edilen kararı 01/02/2019 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
04/06/2018 tarihli bozma ilamımızda “yakınanın iddianamenin kabulü tarihinden sonra verdiği dilekçe ile kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde zararının giderildiğini söylemesine karşın zararın ne zaman giderildiğinin anlaşılamaması karşısında, öncelikle zararın ne zaman giderildiği tespit edilerek kovuşturma başlamadan önce giderildiğinin tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Yasa'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, zararın soruşturma aşamasında giderildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu” söylenildiği halde bu yönde araştırma yapmaksızın zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin kabul edildiği belirtilerek 5237 sayalı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; 20/12/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yokluğunda verilip 19/01/2019 tarihinde tebliğ edilen kararı 01/02/2019 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
04/06/2018 tarihli bozma ilamımızda “yakınanın iddianamenin kabulü tarihinden sonra verdiği dilekçe ile kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde zararının giderildiğini söylemesine karşın zararın ne zaman giderildiğinin anlaşılamaması karşısında, öncelikle zararın ne zaman giderildiği tespit edilerek kovuşturma başlamadan önce giderildiğinin tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Yasa'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, zararın soruşturma aşamasında giderildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu” söylenildiği halde bu yönde araştırma yapmaksızın zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin kabul edildiği belirtilerek 5237 sayalı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.