Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/5652 K.2018/12364
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 17/9/2013 Genel Kurul kararı ve 72-374 sayılı karar gereği, 3/9/2013 günü yapılan hırsızlık eyleminde sanığın motor bisikletini çalmasıyla hükümlü bulan mahkumiyeti onaylamış, 30/10/2018 oybirliğiyle temyiz dilekçesini reddedip mahkumiyet kararını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, müştekinin gece bekçiliği yaptığı inşaatın önüne direksiyon kilidi ile kilitleyerek bıraktığı motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin ceza Genel Kurulunun 17/9//2013 gün ve 72-374 sayılı kararı gereğince TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, müştekinin gece bekçiliği yaptığı inşaatın önüne direksiyon kilidi ile kilitleyerek bıraktığı motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin ceza Genel Kurulunun 17/9//2013 gün ve 72-374 sayılı kararı gereğince TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.