Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3672 K.2018/9630
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılmasıyla hırsızlık suçundan mahkum edilmesi ve bu mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesiye ilişkindir. Mahkeme, temyiz itirazlarının yerinde olduğunu belirterek mahkumiyet kararlarını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kulanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların bankamatikte para çeken yabancı uyruklu müştekiyi yardım edecekleri bahanesiyle oyaladıktan sonra müştekiye ait kredi kartını bankamatikten alıp uzaklaşmaları biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanıkların eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kulanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların bankamatikte para çeken yabancı uyruklu müştekiyi yardım edecekleri bahanesiyle oyaladıktan sonra müştekiye ait kredi kartını bankamatikten alıp uzaklaşmaları biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanıkların eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.