Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4092 K.2017/11816
Özet: Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçundan mahkumiyetini ve tecavüz suçundan hapis cezasını tespit etse de, 1978 ve 2001 Kanunları uyarınca yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümlerine göre kararın bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/42-425 esas - karar ve 15/07/2009 tarihli kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 14/01/2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 06/05/2013 tarihinde hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği, bu suçtan TCK'nın 154/1. maddesi uyarınca yargılanarak 21/05/2014 tarihinde hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 09/06/2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/42-425 esas- karar ve 15/07/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği hakkı olmayan yere tecavüz suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı nazara alınarak, hakkı olmayan yere tecavüz suçu için uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/42-425 esas - karar ve 15/07/2009 tarihli kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 14/01/2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 06/05/2013 tarihinde hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği, bu suçtan TCK'nın 154/1. maddesi uyarınca yargılanarak 21/05/2014 tarihinde hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 09/06/2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/42-425 esas- karar ve 15/07/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği hakkı olmayan yere tecavüz suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı nazara alınarak, hakkı olmayan yere tecavüz suçu için uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.