Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3909 K.2019/6001
Özet: Uyuşmazlık: Sanıkların müştekiler, katılan ve banka/kredi kartları kötüye kullanılması suçlarının açıklandığı 17/10/2014 kararının geri bırakılması ve temyiz itirazları; Mahkemenin sonucu: TCK 142/1‑e ve 142/1‑b maddelerinin aynı ceza aralığı nedeniyle karar bozulmadan hüküm uygulanması, 4 gün adli para cezası 80,00 TL olarak belirlenmesi ve temyiz itirazlarının reddi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve katılan ...'ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin .... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2014 tarihli ve 2014/611 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği belirlenerek sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve katılan ...'ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın müştekiler ..., ... ve katılan ...'ya ait otomobillerin camlarını kırarak içeriden teyp ve eşya çalması biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması, suç tarihindeki düzenlemeye göre her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi ile sanık hakkında iddianame ile müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmış olmasına rağmen bu suçtan hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, bu suçtan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası yanında hükmedilen 4 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca 1 gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca, asgari hadden hüküm kurulduğu gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL hesabı ile 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve katılan ...'ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin .... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2014 tarihli ve 2014/611 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği belirlenerek sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve katılan ...'ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın müştekiler ..., ... ve katılan ...'ya ait otomobillerin camlarını kırarak içeriden teyp ve eşya çalması biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması, suç tarihindeki düzenlemeye göre her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi ile sanık hakkında iddianame ile müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmış olmasına rağmen bu suçtan hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, bu suçtan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası yanında hükmedilen 4 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca 1 gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca, asgari hadden hüküm kurulduğu gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL hesabı ile 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.