Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9848 K.2018/13403
Özet: İşbu davada, adliye binasında yer alan çantadan çopuş çıkan kişinin, çantayı x‑ray cihazına bırakması ve cihazdan çıkan cep telefonunu alarak serbest bırakması nedeniyle, TCK 141/1 ve 142/1-b maddeleriyle hırsızlık ve tasarruf suçlarından hüküm gütülmüş olması konuşturulmuştur. Mahkeme, hukuki hataları düzelterek, suçun 141/1 madde kapsamında değerlendirildiğini, cezanın indirimli uygulanmasını ve kararın yeniden düzenlenmesini istedi; 14/11/2018 tarihli oybirliği kararıyla hüküm bozulmuş ve yeniden düzenlenmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince aynen açıklandığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Mağdurun adliye girişindeki polis noktasına geldiğinde, fermuarı bozuk olduğundan ağzı açık olan çantasını x-ray cihazına bıraktığı, çantanın cihazdan geçtiği sırada, içindeki cep telefonunun önündeki sanığa ait kutuya düştüğü, sanığın telefonu alıp uzaklaştığı, kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde adliye içinde bulunan sanık yakalandığında üzerinde bulunan cep telefonunun sim kartını çıkarmış olduğu, sanığın cep telefonunu görevlilere teslim etmeyerek malikmiş gibi tasarrufta bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen ''kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf'' suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olduğu ve mağdurun 23/05/2011 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; 2- Olayın adliye binası girişinde gerçekleşmesi nedeniyle eylemin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, 3-İddianame içeriğine göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 4-Sanığın, olay yerinden ayrılıp, suça konu cep telefonunu hakimiyeti altına aldıktan sonra güvenlik kamerası kayıtlarından tespit edilerek adliye içerisinde yakalanması karşısında eylem tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle cezada indirim yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince aynen açıklandığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Mağdurun adliye girişindeki polis noktasına geldiğinde, fermuarı bozuk olduğundan ağzı açık olan çantasını x-ray cihazına bıraktığı, çantanın cihazdan geçtiği sırada, içindeki cep telefonunun önündeki sanığa ait kutuya düştüğü, sanığın telefonu alıp uzaklaştığı, kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde adliye içinde bulunan sanık yakalandığında üzerinde bulunan cep telefonunun sim kartını çıkarmış olduğu, sanığın cep telefonunu görevlilere teslim etmeyerek malikmiş gibi tasarrufta bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen ''kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf'' suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olduğu ve mağdurun 23/05/2011 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; 2- Olayın adliye binası girişinde gerçekleşmesi nedeniyle eylemin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, 3-İddianame içeriğine göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 4-Sanığın, olay yerinden ayrılıp, suça konu cep telefonunu hakimiyeti altına aldıktan sonra güvenlik kamerası kayıtlarından tespit edilerek adliye içerisinde yakalanması karşısında eylem tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle cezada indirim yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.