Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/6920 K.2018/13731
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...’in mahkumiyetine dair karar, sanığa Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; sanığın işe gittiğini beyan eden ve kendisine haber verilen ...'ün hangi dairede ve nerede oturduğu yazılmadığı gibi imzası veya imzadan imtina ettiği de tebligat tutanağına yazılmadan yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı tarafından bu eksikliğin tamamlanması için yapılan 16/02/2016 tarihli yazı üzerine sanığın 01/03/2016 tarihinde kararı temyiz ettiği ve 15/02/2016 tarihinde öğrenme sonucu temyiz dilekçesi vermesi üzerine mahkemece verilen 18/02/2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılıp, sanık ...’in temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...’in mahkumiyetine dair karar, sanığa Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; sanığın işe gittiğini beyan eden ve kendisine haber verilen ...'ün hangi dairede ve nerede oturduğu yazılmadığı gibi imzası veya imzadan imtina ettiği de tebligat tutanağına yazılmadan yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı tarafından bu eksikliğin tamamlanması için yapılan 16/02/2016 tarihli yazı üzerine sanığın 01/03/2016 tarihinde kararı temyiz ettiği ve 15/02/2016 tarihinde öğrenme sonucu temyiz dilekçesi vermesi üzerine mahkemece verilen 18/02/2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılıp, sanık ...’in temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.