Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16700 K.2019/249
Özet: 1. Ev sahibi, 25.10.2012 ve 26.10.2012 tarihleri arasında evine girerek malzemeleri çaldı, bu hırsızlık; aynı sıralar içinde konut dokunulmazlığını ihlal ederek pencereyi kırarak giriş yaptı. 2. Mahkeme, sanığı hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkum etti, hapis cezasını ertelemiş ve tazminat taleplerini göz önünde bulundurarak kararını veren.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Müştekinin 25.10.2012 günü akşam saatlerinde evine geldiğinde işi gereği satmak üzere evinde bulundurduğu 1.500,00 TL değerindeki kilim ve paspasların çalınmış olduğunu, 26.10.2012 günü evine geldiğinde bu sefer de paket halinde bulunan perde ve 7 parça halının çalınmış olduğunu tespit ederek ihbarda bulunduğunun, emniyet birimlerince iki ayrı günde olay yerinde yapılan incelemeler neticesinde tutulan tutanak içeriklerine göre, her iki günde de giriş kapısının yanında bulunan pencerenin kırılarak içeri girilmiş ve giriş kapı kilidinin içeriden kırılarak çıkılmış olduğunun tespit edildiğinin, sanığın da her iki gün de müştekiye ait eve gittiğini ve pencereyi aynı şekilde açtığını beyan ettiğinin, her ne kadar ikinci gidişinde içeri girip hırsızlık yaptığını kabul etmese de beyanlarının kendini suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun, dolayısıyla sanığın müştekiye ait evden iki gün arka arkaya mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden de 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlık suçundan verilen, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, mahkumiyetinin yasal sonucu olarak TCK'nin 53. maddesinde sayılan hak yoksunlukları hakkında bir karar verilmemiş ise de, TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Müştekinin 25.10.2012 günü akşam saatlerinde evine geldiğinde işi gereği satmak üzere evinde bulundurduğu 1.500,00 TL değerindeki kilim ve paspasların çalınmış olduğunu, 26.10.2012 günü evine geldiğinde bu sefer de paket halinde bulunan perde ve 7 parça halının çalınmış olduğunu tespit ederek ihbarda bulunduğunun, emniyet birimlerince iki ayrı günde olay yerinde yapılan incelemeler neticesinde tutulan tutanak içeriklerine göre, her iki günde de giriş kapısının yanında bulunan pencerenin kırılarak içeri girilmiş ve giriş kapı kilidinin içeriden kırılarak çıkılmış olduğunun tespit edildiğinin, sanığın da her iki gün de müştekiye ait eve gittiğini ve pencereyi aynı şekilde açtığını beyan ettiğinin, her ne kadar ikinci gidişinde içeri girip hırsızlık yaptığını kabul etmese de beyanlarının kendini suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun, dolayısıyla sanığın müştekiye ait evden iki gün arka arkaya mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden de 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlık suçundan verilen, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, mahkumiyetinin yasal sonucu olarak TCK'nin 53. maddesinde sayılan hak yoksunlukları hakkında bir karar verilmemiş ise de, TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.